ทำไม เดี๋ยวนี้วันเวลามันเดินทางรวดเร็วนักนะ
นี่เผลอแป๊บเดียว ผ่านมาอีกครึ่งปีแล้ว
นกก็ยังอยู่ตรงนี้ ที่เดิม ไม่ได้ไปไหนซักที
ตอนนี้ รู้สึกได้ว่า อายุ 26 ปีนี่ มันแก่เกินจะทำอะไรหลาย ๆ อย่างซะแล้ว
ใจหาย

หรือ 3 ปี ครึ่งที่ผ่านมา เราเดินผิดทางมาโดยตลอดกันนะ
มุ่งมั่นกับการสมัครแอร์ เพราะเลือกแล้วว่ายังไงก็จะทำให้ได้
แต่จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่ได้ทำ
จนทำให้เราไม่ได้ลองทำอะไรบางอย่าง ที่รักเหมือนกัน
ตอนนี้ คงต้องเริ่มมองหาอย่างอื่นที่อยากจะทำดูบ้างแล้วหละ
เพราะถ้าไม่ได้เป็นแอร์จริง ๆ ในที่สุด ก็จะได้ไม่ต้องมาติดแหง็กอยู่ที่นี่

สรุปว่า ก็ไม่ได้ไปสมัครเอเชียน่า เพราะนอกจากอายุจะเกินเกณฑ์
( รับคนเกิดไม่เกิน 1984 แต่นก 1982 ) ตอนนี้ยังอ้วนมากอีกด้วย
เกาหลียิ่งชอบเพรียว ๆ อยู่ นึกแล้วก็เสียดายเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
อุตส่าห์ฝ่าเข้าไปได้ถึงรอบสุดท้าย แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

อัพบล็อกคราวนี้ ย้อนหลังอีกแล้ว
เดี๋ยวนี้เป็นไงนะ ดองเรื่องไว้แล้วก็มาอัพรวดเดียว อิอิ

16 May 08
ปาร์ตี้เด็กแว้น ที่ i-Karaoke

เนื่องจากที่ฝ่าย พวกเราจะเก็บเงินกันคนละ 100 บาท ต่อเดือน
เพื่อเป็นเงินกองกลางเอาไว้ลั้นลากัน
นี่ก็เก็บกันมานาน จนมีกองทุน 2 หมื่นกว่าบาทแล้ว
เห็นควรว่า น่าจะเอาไปใช้กันซักทีเหอะ เดี๋ยวตังค์มันจะบูด
พวกเราเห็นพ้องต้องกัน ว่าคาราโอเกะกันดีกว่า ตึ๊ดมากสงสารคนแก่ 2 คน
แต่หลาย ๆ ที่ ที่พวกเราไปกันประจำก็เต็มหมดซะแล้ว
โชคดีที่เซิร์ชไปเซิร์ชมา ก็เจอที่นี่ i-Karaoke ถ.รัชดา
ราคาใช้ได้เลยหละ แต่เนื่องจากพวกเรา รวย ไม่เป็นปัญหา 555555

วันศุกร์ ไป live chat ที่สนุกกับพี่บูม เลิกตั้งแต่ 4 โมงครึ่ง เลยถึงที่ร้านตั้งแต่ 5 โมง
แบบว่าไปช่วยเค้าเปิดร้าน แต่ก็ดีนะ กินก่อน อิ่มก่อน ร้องก่อน กำไรจะตาย
นี่บรรยากาศในห้อง

คนอื่น ๆ ตามมาตอนทุ่มนึง มาถึงก็สั่งของกินก่อนเลย
เราอิ่มแล้ว แต่ก็ยังแอบกิน
สั่ง kamikaze ของโปรดสาว ๆ แต่ที่นี่ไม่อร่อยเท่าไหร่

แล้วหลังจากนั้น ก็มีแต่บ้า วุ่นวาย แบบว่าหลุด
อะไรเป็นอะไรในวันนั้น ภาพมันฟ้อง

งานนี้แม้แต่ผู้จัดการ ก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
แถมยังโดนน้อง ๆ รุม อีกต่างหาก

แต่พี่เย้าก็เอาคืน สังเกตในมือพี่เย้า บนหัวพี่ปุ๋ย
นั่นเป็นตะกร้า ทำจากแป้ง เอาไว้ใส่สลัด
อยู่บนหัวพี่ปุ๋ยแล้ว มีทั้งผักและน้ำสลัด เลอะอยู่บนหัว
เล่นได้ซ๊กม๊ก สกปรกสุด ๆ

ทั้งร้อง ทั้งเต้น กันอย่างสนุกสนาน วัยไม่เกี่ยวแล้วงานนี้

ส่วนพี่น้องบ้านนี้ สนุกสุดเหวี่ยง
เหมือนไม่เคยร้องคาราโอเกะมาก่อน ดูเอา

ท่าทางหนูนาจะมันส์มากไปหน่อยนะ อิอิ

และสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ บ้ากล้องสุด ๆ
แต่ถ่ายแบบสวย ๆ กันไม่เป็นหรอก ฮ่า ๆ

ช่วงนี้ แร็พโย่คาใจ แบบพี่เจ เจตริน
น่าเกลียดได้อีกอ่ะ โย่

ตอนนี้ หลาย ๆ คนคงกึ่มได้ที่
แต่ความพยายามในการถ่ายรูปก็ยังไม่ถดถอยแต่อย่างใด

ปิดท้ายวันนี้ ด้วยแฝดคนละฝา ( เหมือนกันจริง ๆ )
ที่ทำให้รู้ว่า อายุมันเป็นเพียงตัวเลข ไม่เกี่ยวกับความมันส์ครับ

16 Apr 2008

วันนี้ตื่น 8.30 แน่ะ ง่วงมาก ๆ แต่ต้องไปหลายที่ ทำเวลาหน่อย

Asakusa temple
ที่แรกที่พวกเราไปกันวันนี้ คือ วัด Asakusa ค่ะ
เดินมาถึงสถานีรถไฟ ป้าปลากุยดันลืมมือถือที่พี่ฤดีทิ้งไว้ให้
ทำให้ทิวต้องวิ่งกลับไปเอาเลยดู มันน่ามั้ยเนี่ย

ก็ขึ้น JR จาก tabata ไปลงที่ Ueno ( 150 yen )
เพื่อไปต่อ subway ไปสถานี Asakusa ( 160 yen )

ถึงแล้ว Asakusa

มีโคมแดง ที่เป็นสัญลักษณ์ของที่นี่เยอะมากจริง ๆ
ทางเดินเข้าไปสู่ตัววัด จะผ่านซุ้มที่มีโคมแดงใหญ่ หลายอันทีเดียว
2 ข้างทาง ก็เป็นร้านขายของที่ระลึกเป็นส่วนใหญ๋ ขายขนมก็มีบ้าง

ที่นี่มีความเชื่ออยู่อย่างนึง ว่าถ้าได้กวักธูปเข้าหาตัวเอง
จะได้กลับมาที่นี่อีก นกจึงไม่พลาดที่จะทำอย่างนั้นบ้าง
แหม ญี่ปุ่นเนี่ย อยากมาอีกบ่อย ๆ เชียวหละ

เข้าไปไหว้ ขอพรพระ แล้วก็เสี่ยงเซียมซี
แหม มันแม่นเกินไป อย่างที่เคยเล่าให้ฟังไปแล้ว ว่าในคืนวันที่เสี่ยงเซียมซีนี้
กลับบ้านไปเช็คผลแจล ตกรอบตามคำเซียมซีว่า
( ไหว้พระและเซียมซี 111 yen )

ขากลับแวะซื้อของฝาก พวกกระพรวน ที่ห้อยน่ารัก ๆ มีรูปกลองด้วย
มีร้านนึง ขายแต่แมวทั้งร้านเลย น่ารักมาก
( ของฝาก 4150 yen + postcard 90 yen )

และเนื่องจากต้องทำเวลากัน ข้าวเช้าและกลางวันเลยรวบเป็นมื้อเดียว
แถว asakusa นี่แหละ ของนกเป็นเหมือน katsudon
มาในกระทะร้อน อร่อยเหาะ ( ก็เห็นอร่อยทุกอย่าง ) ( 700 yen )

Tokyo Tower
จุดหมายต่อไป คือ Tokyo Tower
ลง subway ที่ Asakusa station ใช้สายสีชมพู จุดหมายคือ Daimon station ( 210 yen )
เนื่องจากมีเวลาน้อย เราเลยเดินไปไม่ถึง Tokyo Tower ไม่ได้ขึ้นไป
เราเข้าไปในวัดแห่งหนึ่ง ที่สามารถเห็นโตเกียว ทาวเวอร์ได้แทนค่ะ
ถ่ายรูปได้เหมือนกัน

เห็นแล้วค่ะ Tokyo Tower

ดูกันชัด ๆ อีกที สวยงาม

ดอกไม้ที่ปลูกไว้ในบริเวณวัด สีสดได้ใจมากเลยค่ะ

บริเวณรอบ ๆ วัด ก็มีมุมสวย ๆ น่ารัก ๆ ของมันค่ะ

เดินไปทางด้านหลังจะพบกับหลุมฝังศพ แถวนั้นมีต้นซากุระสีสด

จากนี่ เราต้องไปเจอเพื่อนเจ้เบนซ์ พี่ตุ๊ก ที่จะเป็นคนพาพวกเราเที่ยว Yokohama
ขึ้น JR ที่ Hamamatsusho station ไปที่ Shinagawa ( 150 yen )
[ กดโค้ก มา 1 กระป๋อง 120 yen ]
ทั้งที่อุตส่าห์รีบ เรากลับต้องมานั่งรอเพื่อนพี่ตุ๊กอีกเป็นชั่วโมงเลย แอบเซ็ง

พอเพื่อนพี่ตุ๊กมา ก็ไปกัน นั่งไปลง Yokohama station
แต่ไม่ได้ลงนี่ค่ะ เราเปลี่ยนสายอีกทีเพื่อไปลง Kannai station
แต่เนื่องจากที่ Shinagawa เราไม่ได้ออกจากสถานีแล้วซื้อตั๋วใหม่
ก่อนออก เราจึงต้องไปปรับตั๋วก่อน จ่ายเพิ่มอีก 300 yen

Yokohama
ถึงโยโกฮาม่าแล้วค่ะ ออกจากสถานีมาก็เจอกับ Yokohama stadium พอดี
เค้ากำลังจัดงาน Spring Fair พอดีเลยค่ะ ดอกทิวลิปสีสวยละลานตาไปหมด
อ้ะ สวยขนาดไหนดูเอา

ถ่ายแบบดูดสีก็สวยแปลกตาไปอีกแบบ

ดอกทิวลิปแบบมี 2 สีในดอกเดียว มันสวยโดนใจซะจริง

ยังไม่หมด ๆ มากันแบบเป็นทุ่ง ( เว่อร์จริง ๆ )

ดอกทิวลิปสีดำที่มีชื่อเสียง ( ของฮอลแลนด์นะ ) สวยมากเลย

รูปรวม 5 คน หายาก นาน ๆ จะมีซักที

ใส่รูปซะเยอะเลย ดูเพลิน ๆ ไปละกันนะ
เดินชมเมืองไปเรื่อย ๆ รู้สึกว่าแต่ละเมืองในญี่ปุ่น จะมีความสวย
ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ที่ไม่เหมือนกัน ที่โยโกฮาม่าก็มีตึกสวย ๆ เยอะ

บนทางเท้าที่ yokohama จะมีภาพต่าง ๆ ที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของเมืองนี้
เค้าช่างคิดกันจริงนะ

เดินมาเรื่อย ๆ จนถึงท่าเรือ yokohama ค่ะ เย็นแล้วอากาศเย็นสบาย
ซื้อ starbucks ในมินิมาร์ทแถวนั้น Cafe’ Latte 210 yen
บรรยากาศตอนนั้นชิลได้ที่

ที่โยโกนี่ โลกกลมจริง ๆ เจอเพื่อน ๆ ที่โตโยต้าด้วย
พี่โบ กานต์ พี่ใหม่ พี่โอ กลุ่มนี้เค้าเที่ยวกัน 10 กว่าวัน น่าอิจฉาสุด ๆ
นี่พี่ตุ๊ก ( คนกลาง ) ไกด์ของพวกเรา กับเพื่อน ที่มาร่วมขบวนกันวันนี้

ได้เจอกับเด็กนักเรียนกลุ่มใหญ่ด้วย ท่าทางขี้เล่น
เลยเข้าไปขอถ่ายรูปกับเด็ก ๆ น่ารักอ่ะ ทะเล้นดี

นี่ Yokohama Tower มาซะเย็น มันปิดซะแล้ว

แล้วก็มาถึง ที่ ๆ พวกเราตั้งใจมากัน Yokohama China Town
ไชน่า ทาวน์ ที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นค่ะ เดินเล่น แล้วก็ทานข้าวเย็นที่นี่
เปลี่ยนบรรยากาศมาทานอาหารจีนกันบ้าง

นกกับพี่ปุ๋ยเลือกกินเป็นคอร์ส 11 อย่าง 2,100 yen แพงเหมือนกัน
ไม่ค่อยอร่อยด้วย มันเลี่ยน

อิ่มแล้ว ไปสวนสนุก Yokohama Cosmo World
แต่มันใกล้จะปิดแล้ว เลยต้องวิ่งกันหน้าตั้งเลยสิ เหนื่อยมาก
ต้องนั่งรถไฟไปสถานีนึงก่อน ลง sakuragisho ( 120 yen ) แล้วก็วิ่ง ๆๆๆๆๆๆๆ
เหนื่อยโคตร แต่ไปไม่ทันนั่งชิงช้าสวรรค์อยู่ดี ได้เล่นรถไฟเหาะ ( 700 yen )
ที่ว่าดำดิ่งลงสู่ใต้น้ำ ใต้น้ำแบบเค้าเจาะเป็นอุโมงค์ไว้ แบบว่าอุตส่าห์หวาดเสียว
นึกว่ามันต้องยิ่งกว่าที่ universal แน่ ๆ ที่ไหนได้ ไม่มีไรเลย
ไอ้เราก็กรี๊ดรอ พอเจอจริง ๆ แค่เนี้ย ( โม้ซะ )
ก่อนกลับก็ไปถ่ายรูปกับพวกเครื่องเล่นตัวการ์ตูน ชอบอังปังสุด กลมเหมือนกัน
เหนื่อย ๆ หิวน้ำ เลยกดน้ำกินอีก ช่วยแจนออกไปแค่ 20 yen

เรือ Nippon Maru

ขากลับ นั่งรถไฟจาก Sakuragisho ตรงกลับ Tabata ได้เลย ( 620 yen )
หวานเย็นอย่างแรง จอดทุกสถานี ใช้เวลาเกือบชั่วโมงแน่ะ

15 Apr 2008

หลังจากวางแผนกัน สรุปว่า วันนี้เราจะไปตะลุย Tokyo กัน
จุดมุ่งหมายมีอย่างเดียว คือ ชอปปิ้ง ชอปปิ้ง และชอปปิ้ง
วันนี้เลยตื่นกันได้สายหน่อย ไม่ต้องรีบ
อยู่แต่ในโตเกียว ก็เลยซื้อตั๋ววัน แสนคุ้มเหมือนเดิม
ก่อนไป ให้ดูรูปบ้านของพวกเรากันก่อน Home Sweet Home

Ueno
เราเริ่มต้นที่แรกกันที่ Ueno ออกจากรถไฟมา เอาแล้วสิ เริ่มตึ้บ
จะต้องออกทางไหน ไปที่ไหนกันล่ะ ถามเจ้าหน้าที่แถวสถานีรถไฟ
ก็ตีหน้านิ่งไม่สนใจกันซะงั้น พึ่งไม่ได้เลย ตัดสินใจ งมกันเอาเองก็ได้
เดินข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามสถานี เจอที่ที่เหมือนกับจตุจักรบ้านเรา
คือเป็นซอย ๆ ติด ๆ กัน ร้านขายของเต็มไปหมด
แต่ก่อนที่จะเดินกันต่อ ต้องไปหาอะไรกินก่อนนะ หิวแล้ว
เอาแบบง่าย ๆ เป็นร้านหยอดเหรียญ แล้วเอาบิลที่ได้มาไปยื่นที่เคาน์เตอร์
Oyagodon ( อีกแล้ว ) และ udon
ร้านแบบนี้ราคาไม่แพงค่ะ เซ็ตนี้ 630 yen

อิ่มแล้วก็ไปเดินชอปปิ้งเลย แต่ขนาดอิ่มท้องใกล้แตก
ก็ยังซื้อสตรอเบอร์รี่เสียบไม้มากินอีก ( 200 yen )
เดิน ๆ ไปเจอ tsutaya พอดี ต้องไปสอยซีดี Hikki ซะหน่อย
อัลบั้มใหม่ Heart Station ( 3059 yen )
ที่เชลฟ์ไม่มีวางอยู่ เกลี้ยงเลย ไปถามพนักงานที่เคาน์เตอร์เลยได้มา

เดินกลับเข้ามาตรงที่เป็นตลาด ๆ เจอร้านขายเครื่องสำอาง
ก็เลยซื้อที่นี่เลย Matsumoto Kiyoshi ก็ถูกกว่าที่อื่นในโตเกียวที่ได้ไปนะ
แต่แพงกว่าที่โอซาก้า ถ้าซื้อที่ shinsaibashi จะถูกกว่า
เราถามเจ้เบนซ์แล้ว แต่เค้าดันไม่รู้จัก เลยไม่ได้เดินไป
ความจริงเห็นแล้วด้วย อยู่แถว ๆ ตึกกูลิโกะนั่นแหละ
สนนราคาทั้งหมดที่ซื้อไปก็ 13,913 yen ถูกสุดในทั้ง 3 คน
ก่อนไปต่อ แวะเข้าห้องน้ำในห้าง ซึ่งชั้นนั้นเป็นแผนกสตรี
ห้องน้ำในชั้นนั้นเลยมีแต่ห้องน้ำผู้หญิง หรูหราเชียว
เข้าไป ซ้ายมือ เป็นห้องลองเสื้อผ้า ส่วนห้องน้ำอยู่ขวามือ

Akihabara
ที่ต่อไป Akihabara ตั้งใจไปซื้อกล้อง

ไปที่ Yodobashi Akiba
เพราะเจ้เบนซ์มีบัตรสะสมพ้อยท์ ไม่ได้เอาพ้อยท์แลกหรอกนะ
กลับกัน กลายเป็น keep point ให้เจ้เบนซ์ไป แต่เค้าก็คืนเงินมาให้นะ
เท่ากับที่จะ refund tax ได้ 5 %

ตึกของ Yodobashi ใหญ่มาก 1 ชั้น จะขายของประเภทเดียวไปเลย
ซื้อ Canon Ixy910IS มา ( 28,600 yen ) ถูกมาก
คิดเป็นเงินไทย 8,866 บาท ที่ไทย เช็คราคาก่อนมา Ixus860IS 14,900

Shibuya
ได้กล้องแล้ว ไป shibuya ต่อ ย่านวัยรุ่นขนานแท้
แสงไฟมันช่างน่าหลงไหล ผู้คนพลุกพล่าน เต็มไปด้วยร้านเสื้อผ้า รองเท้า
น่ารัก ๆ ทั้งนั้น มีร้านขนมน่ากินด้วย
ยังไม่วายซื้อเครื่องสำอางมาอีก 2 ชิ้น ( 1,806 yen )

เสร็จแล้วไปหาเจ้เบนซ์ พาไปเดินร้าน 100 เยน ที่ Queen’s Isetan
ร้านใหญ่ทีเดียว เพราะเป็นชั้นทั้งชั้นของ Isetan เลย
แต่ซื้อของมาไม่เยอะเท่าไหร่ ถ้ามีเวลามากกว่านี้คงดี ซื้อไป 630 yen
แล้วก็ลงมากินร้านข้าวหน้าเทมปุระ ร้านอยู่หน้า Isetan
อร่อยมาก ๆ อีกแล้ว กินเสร็จก็กลับบ้าน ( 500 yen )

14 Apr 2008

วันนี้ เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่โอซาก้าแล้ว ตอนเย็นต้องไปโตเกียวแล้ว
เพราะฉะนั้น ก่อนออกไปเที่ยววันนี้ พวกเราต้องเก็บของพร้อมเช็คเอาท์กันก่อน
แล้วก็ฝากกระเป๋าไว้บริเวณ lobby พนักงานจัดแจงเอาผ้าคลุม มัดเชือกไว้อย่างดี
เอาหละ ได้เวลาเที่ยวอีกแล้วววววว ไป Osakajo ( Osaka Castle ) กัน

จากสถานี shinsaibashi ใช้ Ryokuchi line ลงที่สถานี tanimachi-6-chome
จากนั้นต่อ tanimachi line ไปอีกสถานีเดียว คือ tanimachi-4-chome
และออกทางออก 9 จากสถานีสามารถเดินไป osakajo ได้เลย
( ใช้ตั๋ว one day pass 850 yen )

ตึกแถว ๆ นี้สวยดี รูปร่างแปลก ๆ NHK ก็อยู่ตรงนี้นะ

ทางเดินเข้าสู่ปราสาทโอซาก้า เข้าไปส่วนแรกเป็นลานกว้าง ๆ
มีต้นซากุระ และกระถางดอกไม้ น่ารักดี

ถัดจากลานนี้ เดินเข้าประตูที่เห็นตามภาพข้างบน เดินเข้ามาเรื่อย ๆ
2 ข้างทางก็เป็นต้นไม้ และวิวสวย ๆ

ซากุระก็สวยนะ

นั่งพักกินน้ำ กินไอติมกันนิดหน่อย แล้วก็เข้าไปต่อเลย
ทางมันยาวใช้ได้เลย เดิน ๆๆ

เดินผ่านประตูเข้ามา จะมีที่ล้างมือไว้ให้ ซึ่งจะพบได้ในวัดทุกที่
ประมาณว่า ก่อนคุณจะเข้าไปยังสถานที่ เช่น วัด ปราสาท จะต้องล้างมือให้สะอาดก่อน
และจะเจอกำแพงหิน และตึกสวยแบบโบราณ

อิอิ

แล้วเราก็เข้ามาถึงตัวปราสาทในที่สุดค่ะ
ตามความคิดของนกนะ ปราสาทไหน ๆ มันก็หน้าตาคล้ายกันไปหมดเลย
ค่าเข้า osaka castle 600 yen

เข้าไปด้านในกันค่ะ ก็จะเป็นการจัดแสดง ประวัติความเป็นมา
ผู้สร้าง Osaka Castle แผนผังของปราสาทในยุคสมัยต่าง ๆ
รายละเอียดเยอะค่ะ อ่านได้ไม่หมด

ชั้นบนสุด สามารถออกไปชมวิวได้ จะแบ่งเป็น 4 ทิศ รอบตัวปราสาท
จะมีป้ายบอกที่แต่ละทิศว่า ทิศนี้ จะมองเห็นสถานที่หรือตึกสำคัญ ๆ อะไรบ้าง
ลมแรงมากเลยค่ะข้างบน หนาวใช้ได้
ภาพวิวจากข้างบนค่ะ

เดินดูไปเรื่อย ๆ ทีละชั้น แล้วแวะซื้อของที่ระลึกในปราสาท
ซื้อโปสการ์ดมา ราคา 250 yen

ขากลับ ก็เดินกลับมาที่สถานีเดิม แล้วไปลงที่ tenshimbashisuji 6-chome station
ขึ้นมาจะเจอกับถนนสายหนึ่ง ชื่อ… ( จำไม่ได้จริง ๆ ชื่อยาว ) ยาวประมาณ 2 กม.
จะเป็นร้านขายของ ร้านอาหารตลอดทางให้ได้ shopping
แวะร้านร้อยเยนซื้อขนม ไว้กินบน shinkanzen ( 210 yen )
ซื้อข้าวกล่องด้วย กินด้วยกัน 4 คน กลัวหิวสุดริด

แล้วก็เจอร้านที่ขายตั๋วรถไฟ ดูราคาแล้วถูกกว่าไปซื้อที่สถานี
เลยซื้อตั๋ว shinkanzen ที่นี่เลย แบบฟิกซ์ที่นั่ง 13,100 yen
เสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาที่รอคอย มาโอซาก้าต้องกิน okonomiyaki
เป็นร้านที่คุณลุงร้านขายตั๋วแนะนำมา

เป็น okonomiyaki ที่ต้องทำเอง เค้าจะให้เครื่องมา เราก็คลุก ๆ
แล้วจัดการเทบนกระทะ ทำธรรมดาไม่ได้นะคะ ต้องเป็นรูปหัวใจ

สั่งยากิโซบะมากินด้วย อร่อยมาก ๆ
ส่วนพิซซ่าญี่ปุ่น พอสุขแล้วก็ปาดด้วยน้ำซอสของเค้า เรียกชื่อไม่ถูก
แล้วก็โรยด้วยแผ่นปลาแห้ง อร่อยเหาะไปเลย ( มื้อนี้ 800 yen )

อิ่มแปล้ จากนั้นกลับไปเอาของที่โรงแรม เพราะได้เวลาเดินทางสู่โตเกียว
ขึ้นรถไฟที่สถานี Minami-morimachi มาลง Tanimachi 6-chome
เปลี่ยนสายกลับไปที่ Shinsaibashi กลับโรงแรม
เอาของแล้ว ก็ไปต่อเลย จาก Shinsaibashi มาสถานี Shin-osaka
เพื่อมาขึ้น shinkanzen ไปโตเกียวกัน
ก่อนขึ้นรถไฟ ก็แวะซื้อขนม ของฝากที่มาจากโกเบ ( 1260 yen )
ซื้อชาเขียวอีก 1 ขวด ( 150 yen )

บน shinkanzen

พอมาถึงโตเกียวแล้ว พวกเราก็ยังหอบหิ้วกระเป๋าเดินทางกันต่อไป
เพื่อไปหม่ำชาบู ชาบู แสนอร่อย จาก Tokyo station เราจึงมุ่งหน้า
สู่ shinjuku ที่ร้าน Nabezou

ราคา 1890 yen กับเวลา 90 นาที ที่จะกินเท่าไหร่ก็ได้
พวกผัก เห็ด ตักเอาได้เองจากเคาน์เตอร์ ส่วนเนื้อต่าง ๆ ก็สั่งได้ไม่อั้นเหมือนกัน
อร่อยมาก สุด ๆ กินซะพุงกาง
และมีของแถมจากร้านนี้ คือ หนุ่มผู้จัดการร้าน ที่ป้าปุ๋ยปิ๊งอย่างแรง

อิ่มแล้วก็ลากกันอีกรอบ ลากกระเป๋ากลับบ้านเจ้เบนซ์
อยู่ที่สถานี tabata ซึ่งอยู่ใน JR yamanote line เดินทางไปไหนง่ายมาก
จาก eki กว่าจะถึงบ้าน ระยะทางใช่ย่อยทีเดียว เล่นเอาเจ็บมือเลย
ก็ลากมันมาทั้งวันแล้วนี่นา
ที่บ้านค่ะ ขนาดเล็กสมกับเป็นญี่ปุ่น เราก็ต้องนอนอัดกัน 7 คนนั่นแหละ
โดยผู้หญิง 5 คน นอนเรียงกันในห้องนอน
ส่วน 2 หนุ่ม นอนในห้องทำงานเล็ก ๆ หน้าคอม เจ้เบนซ์ยกเอาประตูกั้นออก
มันเลยไม่เป็นหมูกระป๋องเกินไป

ในวันพรุ่งนี้ พวกเราต้องตะลุยโตเกียวกันเอง
แบบไม่มีคนนำทางแล้วหละ หวังว่าจะไม่หลงนะ ^^

วันนี้ ขอคั่นกลาง Nippon trip ด้วยสัพเพเหระเกี่ยวกับ FriDay :-)

3 May 2008

ณ ที่ว่าการดนตรี Fat Radio 22.00 – 24.00
เพลงเปิดตัว พี่ ๆ เลือก “คืนหนึ่งในกรุงเทพฯ”

เพลงโดนใจสมัยทำบัตร ช่วงนี้ร้อง 2 เพลง คือ นิดนึงพอ ( ในเวอร์ชั่นพี่แจ้ )
อีกเพลง คือ แอบเจ็บ ของ XYZ งานนี้พี่บอยเปิดเผยความลับว่า
ติ๊ก XYZ คือ puppy love ของพี่บอยเลยทีเดียว กิ๊วววววว

ต่อด้วยช่วง โอนสัญชาติ ร้อง 2 เพลงเช่นกัน เพลงแรก Built to last
อีกเพลงจำชื่อไม่ได้แล้ว – -”
ในช่วงโอนสัญชาตินี้ ได้ถามพี่ ๆ ถึงวงต่างประเทศที่มีอิทธิพลกับพี่ ๆ ด้วย
เริ่มที่ พี่ 1 – Pink Floyd, Queen and The Beatles
พี่บอย – พี่แจ้ ( ตปท.ยังไง ), Astic Camera แต่ถ้าเรื่องการเขียนเพลง
จะเป็น เบิร์ท บาคาแร็ค ( สะกดไม่เป็นสุด ๆ )
ฮ – สตีฟ วาย, Eddy Manhellen, U2, Brian May

ช่วงสำรวจสำมะโนครัว ร้อง ชั่วโมงต้องมนตร์และเพลงของเธอ
ช่วงสุดท้าย ลืมอ่ะ จำได้ว่าร้อง Love Sign ด้วย เท่านั้นเอง อืมมม
ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็น หลงทาง รึเปล่าหนอ T_T

งานนี้ได้รู้วีรกรรมและความลับเด็ด ๆ ของพี่ ๆ อย่างสนุกสนาน
อย่างเช่น พี่บอย สมัยมัธยมจะเป็นเด็กขี้ประชด ชอบเอาขนมไปกินในห้องเรียน
แถมยังเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์อีกด้วย แต่เป็นลีดแบบตลก ๆ บ้า ๆ น่ะ
ยืมของใครไปจะพังหมด ไม่งั้นก็จะมันแผล่บกลับมา แต่ถ้าเป็นพี่ดุลย์
เอาไปของจะใหม่กลับมา แถมยังเป็นคนซีเรียส จริงจัง โดยเฉพาะสมัยทำเพลงแรก ๆ
อย่างเอาคอมออกไปซ่อม ถ้ากลับมาแล้วเพื่อน ๆ หลับก็จะโกรธมาก งอน
พี่ดุลย์ ชอบขับรถซิ่ง
พี่สลีปเปอร์แว้นนี่ ชอบขับรถแต่ง จีบหญิง ตอนนี้เล่น hi5 ก็เรื่องงานนะ แหม่

555 เล็ก ๆ น้อย ๆ ขำ ๆ นะคร้า

4 May 2008

ดีใจจัง จะได้ไปดูคอนเสิร์ตพี่ ๆ อีกแล้ว กับงาน Melody of Life ครั้งที่ 3
วันนี้ FriDay มีคิวขึ้นโชว์ประมาณเกือบ 4 โมงเย็น ที่ Main Stage ด้านหน้าห้าง
ไปดูกับกี้และโอ เจอกันก็ประมาณบ่าย 3 นกตื่นสายด้วย เที่ยงครึ่งแน่ะ แหะ
โอซื้อเสื้อสีฟ้า สกรีนคำว่า Friday มาให้ หวังจะเป็นเสื้อทีม
แต่นกเกิดอาการอาย ไม่กล้าใส่ซะอย่างงั้น

ไม่รู้จะทำอะไร ก็เข้าไปยืนรอหน้าเวที ประมาณชั่วโมงนึง
เห็นเพื่อน ๆ playground เดินมาจากด้านหลังเวที ต้องไปเจอพี่ ๆ มาแน่ ๆ
ใจน่ะอยากเดินไปเหมือนกัน แต่ก็เกรงใจกี้กะโอ ไว้เลิกแล้วค่อยไป
แต่คุยกับปอ ridge เห็นว่าก็ไม่ได้คุยอะไรกันมาก

4 โมงเย็น พี่ ๆ ก็ออกมา ตื่นเต้น ๆ นี่เป็นการดู friday เล่นคอนเสิร์ตครั้งแรกของนกเลย
พี่ ๆ เล่นหลายเพลง เปิดตัวด้วย “ใกล้ไป” แล้วเพลงอื่น ๆ ก็หลั่งไหลตามมา
Love Sign, กลับมา, เปลี่ยนไปทุกอย่าง, ชั่วโมงต้องมนตร์, หลงทาง
สองคำ, นิดนึงพอ ไม่เรียงนะคะ แล้วก็จำได้ไม่หมด เหมือนจะเยอะกว่านี้
ขำพี่บอย ตอนที่พูดว่า รู้สึกอีกวงจะยังไม่มา งั้นเล่นอีกเพลงละกัน :)
ไม่ยอมลงจากเวทีสุดริด น่ารัก แต่ถ้าตัดภาพมาอีกมุมที่พี่หนึ่ง
ลุงสลีปเปอร์แว้นของพวกเรา เหนื่อยแทบขาดใจแล้ว ถึงกับลงไปนั่งทีเดียว
แต่ก็เป็นอีกคอนเสิร์ตที่สนุกมาก ๆ มันมาก มีความสุขจัง

ส่วนพี่ดุลย์ ซูมไปไม่ถึงจริง ๆ ภาพนี้เลยขอยืมมาจาก อ๊อบ turam ( playground ) ค่ะ

เล่นคอนเสิร์ตเสร็จแล้ว พี่ ๆ จะไปนั่งแจกลายเซ็นและถ่ายภาพ
บริเวณหน้าเวที Forum zone ( หน้า B2S ) เสียงพิธีกรประกาศอย่างนั้น
ตามไปสิครับ รอช้าอยู่ไย
ดีที่วันนี้ไม่ลืมหนีบซีดี song for tomorrow มาด้วย เลยได้ให้พี่ ๆ เซ็น

ไม่นานนัก พี่ ๆ ก็ลุกเดินไปไหนไม่รู้ ได้ยินแค่พี่บอยพูดว่า “อยู่แถว ๆ นี้แหละ”
เลยนอนใจ บวกกับรอกี้กะโอ ที่ไหนได้ เดินไปไหนกันหมดแล้วไม่รู้
เดินไปหา ๆ มอง ๆ ก็ไม่เจอ คิดว่าคลาดกันแล้วแหละ ก็เลยจะกลับละ
แต่เหมือนโชคเข้าข้าง อยู่ ๆ ก็มีพี่คนนึงเดินเข้ามาบอก
ว่า meet & greet กับ FriDay เดินไปทางนู้น ตรงที่มีกล่องตั้งสูง ๆ
เอ้ย !!! ทำไมโชคดีขนาดนี้ ได้แต่นึกอยู่ในใจ นึกไปขาก็ไปแล้วเหมือนกัน
ก่อนเข้าไป ต่อแถวลงทะเบียนแล้วจะได้บัตรมาห้อยคอไว้ สำหรับเข้า Artist lounge
ไม่ได้คุยกับพี่ ๆ เท่าไหร่ จะเป็นกลุ่มเพื่อน ๆ เค้ามากกว่า
แต่ก็ได้ถ่ายรูปกับพี่ ๆ นะ เอาบัตรให้พี่ ๆ เซ็นด้วย

รูปหมู่ พี่ ๆ และแฟน ๆ ที่ส่วนใหญ่เป็นเด็ก ๆ แห่งสนามเด็กเล่นทั้งนั้นเลย
มีแต่คนคุ้นเคย ^^

นกก็อยู่จนพี่ ๆ กลับน่ะแหละ เพราะ ๆ พี่ ๆ มีสัมภาษณ์ต่ออีกนิดหน่อย
ไปกินข้าวกันต่อที่ร้านบ้านแม่ยุ้ย แถว ๆ ซ.อารีย์ สั่งคาโบนาร่า มาพร้อมชาเย็น
( ไม่ได้สำนึกเลยนะ สั่งแต่ละอย่าง อ้วน ๆ ทั้งนั้น )
กินหมดเกลี้ยงเลยด้วย เพราะหิวมาก ๆๆๆๆๆ อร่อยด้วย

อิ่มแล้วก็ไปนวดต่อ ร้านอยู่แถวปลาดิบ
แหม สบายอะไรอย่างนี้หนอ แต่หมอนวดแรงไปหน่อย ปวด

5 May 2008

พี่ ๆ ไปออกรายการ XQ20 ทางช่อง True Music
ที่มีน้องได๋ ขวัญใจพี่บอยเป็นพิธีกรซะด้วย แหม ๆ
สัมภาษณ์ 2 ชม.เต็ม ตั้งแต่ 17.00 – 19.00
งานนี้เรียกว่า ฮากระจาย เปลี่ยนจากวงดนตรีเพลงรัก ไปตั้งคณะตลกท่าจะรุ่ง
แต่พี่บอยกะพี่หนึ่ง งานนี้ต้องมีเคลียร์ เพราะพี่หนึ่งไปจีบน้องได๋ออกอากาศซะงั้น
แถมยังมีทีท่าจะติดซะด้วย อิอิอิ เป็นมุกที่เค้าเล่นกันเฉย ๆ นะ แบบว่า ย้อเย่นน่ะ

^_^

9 May 2008

มีเรื่องบังเอิญ (มั้ง) ให้ได้ดีใจ ก็ตอนเย็นหลังเลิกงาน ไปทำ focus group
ที่ Elan อยู่ที่ตึก M THAI นี่เอง เสร็จก็ไปหาพวกพี่ปุ๋ย เบลล์ … ที่ CTW
กำลังกินไอติมกันแล้วหละ ไปแป๊บเดียวก็กลับ
ตอนอยู่บน BTS ตรงอนุสาวรีย์ โอโทรมาด้วยเสียงตื่นเต้นมาก
คิดในใจว่าโอต้องเจอพี่บอยแน่ ๆ เสียงแบบนี้ แล้วก็จริงซะด้วยสิ
พี่บอยทานข้าวอยู่ปลาดิบ ร้านประจำกี้เลย เป็นของเพื่อนกี้ นกก็ไปบ่อยเหมือนกัน
ไม่มีเวลาให้ตัดสินใจแล้ว “Next station อารีย์” เอาไงล่ะทีนี้
ไม่ทันได้คิดอะไร ไอ้แจนก็ดันออกจากรถไฟฟ้ามาซะแล้ว เอ้า ไปก็ไป

โอยืนรออยู่หน้าร้านแล้ว กี้เดินไปเอาของที่รถ รอเดินเข้าไปพร้อมกัน
พี่บอยเงยหน้ามาพอดี ดีใจอ่ะ จำได้ด้วย ก็เลยเข้าไปสวัสดี
ได้คุยนิดหน่อย พี่บอยถามว่าได้ไปงานของ Virgin ป่าว เราก็เหวอ ๆ
พี่เค้าให้ Maekai ไปโพสต์ไว้ แป่วววว วันนั้นไม่ได้เข้าบอร์ดเลย ไม่ทันอ่ะ T_T
รอคนมาสละสิทธิ์ กับไปเล่นเกมทางวิทยุเท่านั้น
แล้วมาลุ้นกันนะ ว่านกจะได้บัตรมั้ย

13 Apr 2008

Kinkakuji
ทานข้าวกันอิ่มแล้ว ก็ได้เวลาเดินทางกันต่อ
คราวนี้เราจะเดินทางโดยใช้รถบัส ( รถเมล์น่ะแหละ ) กันบ้าง
สามารถใช้บัตร 1 day pass ของเกียวโตได้เลย หน้าตาแบบนี้

ขึ้นรถสาย 93 ไปลงที่ป้าย Nishinokyo enmachi แล้วต่อรถสาย 205
เพื่อไปลง Kinkakuji michi ก็จะถึงวัดทองแห่งนี้ค่ะ
ไปถึง ก็ต้องซื้อตั๋วเข้าชมวัดกันก่อน ราคา 400 เยน

Kinkakuji แปลว่า Golden Pavillion เป็นวัดในนิกาย zen ค่ะ

นี่บริเวณด้านหน้าวัด แถวที่ขายตั๋ว

เดินเข้ามาไม่นาน ก็จะได้เจอกับตัวอาคารสีทองค่ะ
สวยในระดับนึง แหะ ๆ อันนี้ตามความรู้สึกส่วนตัวนะคะ
ที่นี่คราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งจากไทย จีน ยุโรป หรือคนญี่ปุ่นเอง
ไม่ชอบเลยค่ะ คนเยอะ ๆ แบบนี้ พี่ปุ๋ยเจอเพื่อนพ่อด้วย

จากในวัด ซื้อเครื่องราง Dream comes true มาด้วย ( 500 เยน )
และโปสการ์ด ( 80 เยน ) และ magnet จากร้านขายของที่ระลึกด้านนอกวัด
ราคา 315 เยน

Kiyomizudera

Kiyomizudera หรือ pure water temple
เป็นวัดสร้างจากไม้ ตั้งอยู่บนหน้าผา เป็นวัดในศาสนาพุทธที่เป็น 1 ในมรดกโลก
ของ UNESCO อีกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเขต higashiyama ทางทิศตะวันออกของเกียวโต
เป็นวัดที่พวกเราอยากมากันมากที่สุดค่ะ

จาก kinkakuji ขึ้นรถบัสสาย 204 ไปลงที่ kumano jinjamae
และต่อสาย 205 ไป kiyomizu mae
ตอนลงก็งง ๆ นิดหน่อย ว่าจะต้องไปทางไหนต่อ มอง ๆ หาเห็นวัดอยู่ไกล ๆ
ก็เดินไปทางนั้นแหละ ถึงจะไม่ถูกซอย แต่ก็ทะลุไปถึงกันได้
ระหว่างทางเดินผ่านบ้านช่องของคนแถวนั้น

ระหว่างทางเดินไปวัด ตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวง
และก็มีผู้คนเต็มไปหมดเหมือนเดิม รวมถึงคนไทยด้วย
แต่นี่มันก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งนะ ในระหว่างทาง

ขณะที่กำลังเดิน เม็ดฝนก็เริ่มหล่นลงมา และมีท่าว่าจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ต้องรีบหาซื้อร่มกันก่อน นกเอาสีขาวมา ( 160 เยน )
เดินไปเรื่อย ๆ จนถึงวัด ซื้อตั๋วเข้า ( 300 เยน )

บริเวณวัด ก่อนเดินขึ้นสู่ตัวอาคารหลัก

เข้าไปไหว้พระ ขอพร หลายคนออกอาการเซ็งเพราะฝนตก
ก็ทุกคนตั้งใจ หมายมั่นปั้นมือจะมาถ่ายรูปที่นี่ กลับมาเจอฝนซะนี่
พี่โอ๊ค ทิว ต้องเก็บกล้องด้วยซ้ำ เพราะเดี๋ยวมันจะเปียกและชื้น
ภาพ kiyomizudera ในวันที่มีฝน อิอิ

เดินลงมาจาก main hall แล้ว จะพบกับ Otowa no taki waterfall
เป็นที่ที่แม่น้ำ 3 สาย ไหลลงมารวมกันในบ่อน้ำ มีความเชื่อว่า
ถ้าดื่มน้ำจากแม่น้ำ 3 สายนี้ จะได้เรื่องสุขภาพ อายุยืนยาว และประสบความสำเร็จ
ไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ไม่ดื่มได้ไง ถึงตอนแรกจะไม่กล้าดื่ม
ก็ถ้วยตักน้ำน่ะ ใช้กันมาแล้วไม่รู้ตั้งกี่คน แต่เค้ามีตู้แสง ultraviolet
ที่เอาไว้ฆ่าเชื้อไงนี่แหละ ก็พยายามเลือกอันที่วางในตู้ไว้นานแล้ว
ไม่เอาอันที่คนอื่นเค้าเพิ่งใส่เข้าไป

เดินกลับออกมาทางเดิม แวะดูของตามร้านข้างทาง
ได้ขนมมา 2 อย่าง อันแรกเป็นแป้งห่อใส้ แป้งรสกล้วยใส่ช็อคโกแลต
( 125 เยน ) อร่อยมาก แต่ซื้อกลับมาฝากไม่ได้เพราะหมดอายุเร็ว
อีกอันเป็นขนมกรอบ ๆ เหมือนเป็นถั่วคลุกกับครีม อบจนกรอบ
มี 3 รส ช็อคโกแลต สตรอเบอร์รี่ และชาเขียว
ซื้อกลับมาฝากได้ กล่องละ 840 เยน

ขากลับ นั่งรถบัสสาย 206 มาลงที่ Kyoto station
เดินลงไปใต้ดินที่สถานีรถไฟ มีร้านอาหารเต็มไปหมด หนาว ๆ แบบนี้
ต้องอะไรร้อน ๆ เท่านั้น เลือกร้านที่มีโซบะ อูด้ง
สั่งมาเป็นเซ็ท มีข้าวหน้าเนื้อ กับโซบะร้อน ( 880 เยน ) ข้าวอร่อยมาก
แต่โซบะไม่อร่อยเลย อูด้งเทมปุระของแจนอร่อยกว่าเป็นไหน ๆ

ได้เวลากลับบ้านซักที จาก kyoto station นั่งไปลง shicho station
แล้วเปลี่ยนไปรถไฟสาย Hankyu ที่ hankyu karasuma station
ลงที่ Umeda แล้วต่อกลับมา shinsaibashi เหมือนเดิม
เฉอะแฉะทั้งวันเลยวันนี้ หนาว ๆ เย็น ๆ ทำท่าจะไม่สบาย คืนนี้รีบอาบน้ำนอน
พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะอยู่โอซาก้าแล้วหละ ไม่ค่อยอยากไปเลย
แต่โตเกียวก็อยากไปนะ เอาหละ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้า
:-)

13 Apr 2008

ก่อนออกเดินทางวันนี้ ให้ดูรูปโรงแรมที่พวกเราพักก่อน
Dormy Inn Hotel ย่าน Namba

Arashiyama
เอาหละ เริ่มการเดินทางไปเกียวโต ที่สถานี shinsaibashi เหมือนเดิม
เดิน ๆ ไปขึ้นรถไฟ

ไปลง Umeda แล้วเปลี่ยนสายไป Hankyu line ไปลง Katsura station
เปลี่ยนรถไฟต่อไปที่ Arashiyama จุดหมายปลายทางของเรา
บนรถไฟ ได้เจอกับคุณลุงคนนึง เค้าเกษียณแล้ว มาเที่ยวเหมือนกัน
ใจดี จะพาเราไปเที่ยวด้วย ได้ไกด์แล้วพวกเรา
คุณลุงกำลังคุยกับเจ้เบนซ์ เอ…วันนี้จะไปไหนบ้างดี???

ระหว่างทางที่นั่งรถไฟมา 2 ข้างทางสวยมาก รู้สึกว่าเกียวโตจะต้องสวยมากแน่ ๆ
ออกจากสถานีรถไฟ ก็ได้เจอซากุระเลย สีขาวสะอาดตา
เดินมาอีกหน่อย จะเจอสะพานข้ามแม่น้ำเล็ก ๆ ต้นไม้ตรงนั้น
สีเขียวแบบเป็นสีเขียวจริง ๆ

ข้ามสะพานมาแล้ว จะเป็นพื้นหินกว้าง ๆ มีแม่น้ำและภูเขาอยู่เบื้องหน้า
ริมแม่น้ำ มีต้นซากุระสีชมพูเรียงรายอยู่เป็นระยะ ๆ
อากาศดี สงบ และสวยจริง ๆ

อีกด้านหนึ่ง

มาถึงสะพาน Togetsu kyo ข้ามแม่น้ำ จะเห็นภูเขาใกล้มากขึ้น
บนภูเขามีต้นไม้หลากสีเต็มไปหมด เขียวเข้มไปจนเขียวอ่อน
มีสีเหลืองและสีแดง แซมสีชมพูของซากุระ โอ๊ย สวย ๆๆ

ก่อนข้ามสะพาน ได้เจอกับ maiko และพระญี่ปุ่น ด้วย

เดินไปเรื่อย ๆ มีอะไรสวย ๆ ข้างทาง เยอะแยะ

รูปรวม แต่ก็ไม่มีทิวจนได้ เพราะเป็นคนถ่ายนั่นเอง

Tenryuji Zen Temple

ถึงแล้ววัด Tenryu-ji Zen ที่นี่เป็น World Cultural Heritage ด้วย
Tenryu-ji แปลว่า Heavenly dragon เป็น branch หนึ่งของ Rinzai Zen Temple
มีชื่อเสียงเรื่องด้านการจัดสวนแบบ zen และตัวอาคารสีขาว
ค่าเข้าวัด 550 yen

สวนแบบ zen ที่มีชื่อเสียง

ภายในวัด

เวลาขอพร จะต้องโยนเหรียญลงไปก่อน ( 10 yen )

ออกมาอีกทาง จะเจอกับ bamboo grove สวยมากค่ะ

เจอกับร้านขายของที่ระลึก เครื่องราง ซื้อเครื่องรางสำหรับป้องกันอุบัติเหตุ
ให้ปลอดภัยสำหรับคนขับรถ ให้พ่อกับแม่ ซื้อ postcard ด้วย
2 อย่าง ราคารวม 600 yen
ไม่ไกลกันนัก เป็นร้านขายขนม คล้ายโมจิแป้งเหนียว ๆ หวาน ๆ แปลกดี
เดินมาเรื่อย ๆ ก็จะเจอถนน (ไม่รู้ชื่อ) ที่มีร้านค้า ร้านอาหารมากมาย
แวะซื้อชาเขียวเย็นแก้วนึง 200 yen แพงอ่ะ แก้วเล็กนิดเดียว
เดี๋ยวเราจะต้องขึ้นรถบัสจากตรงนี้แหละ แต่เที่ยงพอดี หาข้าวทานก่อน

บรรยากาศบริเวณนี้

สาว ๆ ถ่ายรูปกับคุณลุง เราต้องแยกกันตรงนี้แล้วหละ
ต้องขอบคุณคุณลุงมากมาย จากตรงนี้พวกเราต้องไปงมกันเองแล้ว

มื้อเที่ยง เลือก Oyagodon ที่ตอนแรกนึกว่ามันเป็นอูด้ง
แต่ความจริงมันเป็นข้าว หน้าไก่ มีไข่ไก่เยิ้ม ๆ ก็อร่อยดีหละ แต่อยากกินเส้น ๆ ไง
จานนี้ ราคา 850 yen

เพิ่งครึ่งวันเอง บล็อกยาวซะแล้ว เอาไว้ต่อในอันใหม่ดีกว่า
ยังเหลืออีก 2 วัด คือ Kinkakuji และ Kiyomizudera
อ้อ ลืมบอกไปว่า วันนี้ไม่มีค่ารถเลยนะจ๊ะ เพราะว่าเมื่อวานนี้
ที่บอกไปว่าซื้อตั๋ว 1 day สำหรับเกียวโตมาแล้ว 2000 yen
ใช้ได้หมดทั้งรถไฟและรถบัส คุ้มมาก ๆ

12 Apr 2008

เข้าสู่วันที่ 2 ของการย่ำญี่ปุ่นของนก วันนี้จะไป Universal Studio
ต้องรีบตื่นแต่เช้า เพราะถ้าจะเที่ยวให้ทั่ว ต้องใช้เวลาทั้งวัน
แต่รีบไปยังไง ก็ต้องทานข้าวเช้าก่อน ที่โรงแรม
มีขนมปังหลากหลายแบบ เนยและแยม สลัดผัก โยเกิร์ต
ชา กาแฟ น้ำส้ม นมสด ชอบโยเกิร์ตสุด ๆ ของ Meiji อร่อยมาก

เริ่มต้นที่สถานี Shinsaibashi ซื้อตั๋ว JR 170 Yen ขึ้น Osaka Loop Line
ลงสถานีที่ Umeda จากนั้นต่อรถไฟอีก ไปลง Nishikujo เพื่อไปยัง Universal City ( 230 Yen )

นั่งรถไฟเลยด้วย แต่แค่สถานีเดียว ที่ต้องลง Nishikujo ดันเลยไป Bentenchou
ที่สถานีรถไฟ ซื้อตั๋ว one day สำหรับใช้ที่เกียวโตพรุ่งนี้ ราคา 2000 Yen
ตั๋วเข้า Universal Studio 5800 Yen

ถึงแล้ว Universal Studio
วันนี้อากาศดี ไม่หนาว มีแดดให้พออุ่น ๆ
ระหว่างทางจากสถานีรถไฟ ผ่าน Universal Citywalks Shop
มีร้านขายขนม, popcorn, soft cream, Hardrock Cafe’
และอีกมากมาย จนถึงประตูทางเข้า

ถึงแล้ว

เดินไปถ่ายรูปไป ข้างในใหญ่แล้วก็สวยด้วย ให้อารมณ์ Hollywood จริง ๆ
เข้าไปแล้ว คุณจะไม่รู้สึกว่าที่นี่คือญี่ปุ่นเลย
มีอยู่เพียงอย่างเดียวคือ ทุกโชว์ ทุกเครื่องเล่น ใช้ภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด

ซักพัก พวกเราก็คิดว่า เริ่มไล่เรียงดูกันเลยดีกว่าเพราะมีเยอะมาก
เริ่มต้นด้วย Hello Kitty Show ที่หน้าบ้านคิทตี้ เด็ก ๆ น่ารัก ๆ เต็มเลย

ต่อด้วย Shrek เข้าไปดูหนัง 3 มิติ
งานนี้ shrek วิ่งตลอด เพื่อตามไปช่วย Fiona กะเด้ง ๆ สนุกดี

อันนี้โชว์ The Cats ไม่ได้เข้าไปดูใกล้ ๆ แถมไม่ได้ดูแต่ต้น
สรุปดูไม่รู้เรื่อง แต่ของเค้าอลังการดีจริง

ต่อกันทันที กับความหวาดเสียว รถไฟเหาะ ที่ถึงแม้จะไม่ตีลังกา
แต่ก็ทำให้ใจหวิวตอนกำลังต่อคิวได้เหมือนกัน เพราะเท่าที่มองดู
ตอนลงครั้งแรกนี่แหละ ชันโคตร และได้รับการยืนยันจากพี่ปุ๋ยที่นั่งหน้าสุด
ชันไม่ชัน ดิ่งไม่ดิ่ง ตอนลงก็มองไม่เห็นรางข้างล่างน่ะค่ะ เหอะ ๆ ดีนะอยู่แถว 2
งานนี้ได้กรี๊ดลั่น สะใจ เล่นเสร็จ ความรู้สึกคือ สนุกอ่ะ ชอบ อยากเล่นอีก

เล่นนู่น เล่นนี่มาได้ครึ่งวัน เหนื่อย หิว ได้เวลาเติมพลัง
ได้เจ้านี่มา อร๊อย อร่อย ข้าวเค้านุ่ม เนื้อก็หอม มีไข่ด้วย
พร้อมด้วยสลัดผัก น้ำส้ม แล้วในเซ็ตนก ยังมีของหวานด้วย
น่าจะเป็นพวกมูส ไม่แน่ใจ ข้างล่างเป็นผลไม้ อร่อยอีกแล้ว ( ทั้งเซต 1800 Yen )
อยู่ญี่ปุ่นนี่อร่อยทุกอย่าง – -”

อิ่มแล้ว มีแรงแล้ว ไปลุยต่อได้ ที่ E.T. Adventures
อันนี้ต่อแถวนานใช้ได้ ก่อนเข้ามีการลงทะเบียน ต้องบอกชื่อด้วย
จะได้บัตรมา 1 ใบ ถือเป็นสมาชิกร่วมผจญภัย ทำดีมาก
รถที่นั่ง จะทำเป็นคล้าย ๆ จักรยาน คือ รูปด้านข้างรถเป็นจักรยานน่ะ
ลอยไปเรื่อย ๆ ผจญภัยไปกับอีที จนกระทั่งอีทีได้กลับบ้าน

และระหว่างทาง กำลังเดินไปที่ Spider Man ก็มีเรื่องตื่นเต้นอีก
นกลืมอีกแล้ว ลืมกล้องไว้ที่ร้านอาหาร เอาออกมาถ่ายอาหารแล้วไม่ได้เก็บ
รีบวิ่งหน้าตั้งกลับไปเอาเลย แต่นี่คือ ญี่ปุ่น นกเลยได้กล้องกลับมาโดยไม่ต้องลุ้น
ถ้าเป็นที่นี่เหรอ ต้องเสี่ยงดวงเอา

Spider Man ต่อแถวนานมาก อีทีว่านานแล้ว อันนี้นานกว่า
แถวยาวแบบไม่ต้องบรรยาย แต่เค้าก็ทำที่ต่อแถว แบบให้เดินไป ดูอะไรไปเรื่อย ๆ
ผ่านห้องทำงานของปาร์กเกอร์ ก็ทำให้เบื่อน้อยลง
แต่พอได้เล่นแล้ว ก็คุ้มหละ มันส์มาก เพราะ spider man ก็จะกระโดดตามตึกใช่มะ
เราก็ต้องไปด้วย มีโดนกระแทก รถกระเด็น มีที่รถร่วงลงมาจากตึก สนุกสุดแล้ว
ทั้งหมดนี่ ก็เหมือนกัน คือต้องใส่แว่น 3 มิตินะ

หลังจากนั้นก็เป็น Back to the future, Fire (ชื่อนี้ป่าว ไม่แน่ใจ)
แต่อันหลังไม่ได้เล่น รู้สึกเครื่องเค้ามีปัญหา เค้าเลยแจกบัตร fast pass ให้
ปกติบัตรนี้ต้องซื้อ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องต่อแถวนาน จะมีช่องสำหรับคนถือบัตรโดยเฉพาะ
เล่นต่อ ๆ Jurassic Park งานนี้เปียกแน่นอน เพราะนั่งเรือแบบ super splash บ้านเรา
ต้องซื้อชุดกันน้ำมาใส่ ( 300 Yen ) นกก้อห่อตัวซะมิด กลัวเปียก โผล่มาแค่ตากับจมูก
แต่ไม่รู้ด้วยเหตุอันใด ตอนที่เรือแล่นลง ลมมันพัดไอ้ hood คลุมหัวเปิดไปหมด
วินาทีนั้นดึงกลับมาไม่ทันซะแล้ว หัวเปียกมะล่อกมะแล่ก หมดกัน อุตส่าห์ห่อซะดิบดี
มาพลาดเอาตอนจบซะงั้น ไอ้เพื่อน ๆ ก็หัวเราะชอบใจกันใหญ่

ปิดท้าย ด้วย Jaws นั่งเรือเหมือนกัน แต่ไม่เปียก
คนขับเรือเป็นผู้ดำเนินเรื่องทั้งหมด ขับเรือ ยิง jaws ได้ยินคนเค้าขำอะไรกันใหญ่
เราก็ได้แต่นั่งเอ๋อ ฟังไม่รู้เรื่อง

เสร็จแล้ว พวกเราก็ตกลงกันว่า free time ดีกว่า 1 ชม. แล้วค่อยมาเจอกัน
พี่ปุ๋ยไปกับเจ้เบนซ์ พี่ฤดี ส่วนเราก็ไปกัน 4 คน นก แจน ทิว พี่โอ๊ค
เดินถ่ายรูป เข้าร้านซื้อของที่ระลึกนิดหน่อย
Peppermint Pattys Stunt Slide ไม่ได้เข้าหรอกนะ

Snoopy ยืนฉี่อยู่หน้า Snoopy Studios และ Land of Oz ที่สวยเหลือเกิน
ข้างใน Oz มี Wicked คืออะไรไม่รู้ ข้าง ๆ กันมีให้เขียนความฝันของเรา แล้วแขวนไว้
แต่ว่า มันสำหรับเด็กนักเรียนเท่านั้นนะจ๊ะ อย่างเรา ๆ หมดสิทธิ์

สรุปของที่ซื้อที่นี่ ไม่เยอะหรอกเสียดายตังมากกว่า
ที่ห้อยโทรศัพท์ snoopy แบบตกแต่งเองได้ ( 850 Yen )
Collon ใหญ่ยาว มีเฉพาะที่โอซาก้าเท่านั้น และมีเฉพาะฤดูกาล ( 1050 yen )
Soft Cream ชาเขียว ท้าลมหนาวยามค่ำ ( 320 yen )

ขึ้นรถไฟกลับโรงแรม ตามรูทเดิม ( 170 และ 230 yen )
กลับมาถึง ปวดไปทั้งตัว ยืนและเดินทั้งวัน หมดแรงออกไปหาอะไรทาน
มาม่าที่หอบมานั่นแหละ เหมาะเจาะ ในห้องมีกระติกน้ำร้อนอยู่แล้ว
ลงไป Family Mart ซื้อน่องไก่ทอด ขาเขียว และนมสตรอเบอร์รี่
มาทานเพิ่มนิดหน่อย ( 3 อย่าง 348 yen )
แล้วลงไปแช่น้ำร้อน ทำให้สบายขึ้นมาบ้าง
นี่เพิ่งเริ่มเที่ยววันแรก ก็เล่นเอาปวดไปทั้งตัวแล้ว ไม่เป็นไร
ความสุขและความสนุก มันทำให้ความปวดเมื่อยกลายเป็นเรื่องเล็กไปในพริบตา

สำหรับตอนนี้ก็จบเพียงเท่านี้ พรุ่งนี้ไปเกียวโตกันต่อ ^^

คราวก่อนนู้น ที่บอกว่าไปสัมภาษณ์ สายการบินคูเวตมา
จนถึงวันนี้ เค้ายังไม่ประกาศผลเลยค่ะ ไม่รู้อะไรเลย
คงเป็นเพราะตอนนี้ ที่คูเวตมีการรับสมัครและสัมภาษณ์งานเกือบทุกวัน
งานของประเทศอื่นเลยต้องล่าช้าออกไป ไม่เป็นไรค่ะ รอได้ ขอให้ผ่านก็พอ

30 Apr

ตอนเย็น ตอนแรกพวกเราจะไปดูหนังกัน เนื่องจากเดือนมีบัตร
ที่สามารถดูหนังในที่นั่งแบบไหนก็ได้ มีอยู่ 18 ครั้งเต็มจำนวน
เราก็กะว่าจะดู Nokia Ultra Screen ที่พารากอน ที่นั่งละ 600 บาท
แต่เช็คไปเช็คมา บัตรนี้ใช้ได้แค่ 2 ที่นั่ง ต่อหนัง 1 รอบ
ถ้าจะใช้ก็ต้องแยกกันดูไปเลย และบัตรก็หมดเขตวันนี้ซะด้วย เป็นอันว่าพับไป
เลยเปลี่ยนใจไปกิน Akiyoshi กันแทน

ไม่ได้จองโต๊ะไว้ก่อน เลยต้องนั่งคอยซักหน่อย ระหว่างคอยอยู่หน้าร้าน
จะทำอะไรได้ นอกจาก ถ่ายรูป
นี่หน้าร้าน

สมาชิกวันนี้ ขาดทิรุไปคน

ประชันขนาดขา E-KA-TO

วันนี้ เลือกกินเป็นสุกี้ยากี้ เค็มไปหน่อย ชอบชาบูมากกว่า

3 May

เสาร์ทำงาน ตอนกลางวันพี่มัสพาไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูปีนรั้ว 555 แต่มันไม่ขนาดนั้น
เพียงแต่ข้ามรั้วกั้นถนนเตี้ย ๆ ร้านอยู่ตรงทางลงทางด่วนพระราม 4
ตอนเย็น ไปฟอร์จูนกับพี่ปุ๋ย พี่โอ๊ค เสร็จแล้วไปกินราเมงที่เอสพลานาด
ร้าน shibuya ครั้งแรกไปกับแจน กินแล้วรู้สึกอร่อยมาก ๆๆๆๆๆ
แต่หลังจากกลับจากญี่ปุ่น ไปกินคราวนี้ มันธรรมดาไปเลยหละ อร่อยสู้ที่นู่นไม่ได้เลย

ยำสาหร่าย และ Pork Rib Ramen ของเรา

ดูซิ มีแต่เรื่องไปกิน แล้วจะลดความอ้วนได้ยังไงกัน
นี่แอบอู้งานมาอัพบล็อก เกิดจะมาขยันเอาเวลานี้ ฮี่ ๆ
แต่บล็อกญี่ปุ่น ก็เขียนไปได้แค่ตอนเดียว อย่างที่เห็น
วันนี้ไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะต้องออกไป survey ร้านอาหารข้างนอก
ว่าติดตั้ง sign ของ e-toyotaclub รึเปล่า ไปละ บ๊ายบาย

เย้ !!! ในที่สุด เราก็ได้ไปประเทศในฝันของเราแล้ว
นั่นก็คือ ประเทศญี่ปุ่น งับ ตื่นเต้นล่วงหน้าซะเป็นเดือน
เนื่องจากเรื่องเยอะ อย่ามัวเสียเวลา ออกเดินทางกันเลยดีกว่า :)

11 Apr ‘08

ตื่นแต่ตี 4 ครึ่ง นัดพี่ปุ๋ยมารับที่บ้านตอนตี 5 ครึ่ง ง่วงมาก
เกือบเก็บของไม่ทันด้วย ตื่นสาย โกยของลงกระเป๋าอย่างเดียวแล้ว
นั่งแทกซี่ไปสุวรรณภูมิ เร็วมาก 6.15 ก้อถึงแล้ว แต่คนอื่นมาถึงกันหมดแล้วหละ
ตรงไป check in ที่ เคาน์เตอร์ CX ที่แถว M เที่ยวบิน CX0700
ไฟลท์นี้ เพิ่งรู้ว่าเราจะได้แวะที่ไทเปด้วย หลังจาก transit ที่ HKG ต้องขึ้นๆ ลงๆ กันกี่รอบเนี่ย

ก่อนเดินเข้าเกท จะเดินไปหาเจี๊ยบ ดันไม่อยู่ซะอีก คลาดกันจนได้
เบนซ์โทรมาฝากซื้อร่ม kitty 2 อัน แม่ก็กำชับอย่าลืมน้ำหอม ไม่เห็นฝากตังกันมาซักคน

นี่ขนาดเผื่อเวลามาเร็ว ๆ แต่ก็ Final Call จนได้ อิอิ

วันนี้ บินไปด้วยเครื่อง B777-300 เครื่องดูใหม่ดี เบาะนุ่ม นอนสบาย
อาหารก็อร่อย เราเลือก chicken with rice หน้าตาดูดี ไก่นุ่มๆ อุ่นๆ อื้มมมมมม

ไฟลท์ที่ขึ้นจากไทย ดีเลย์เล็กน้อย จาก 8.20 เครื่องขึ้นจริง ๆ ประมาณ 9 โมง
ถึงที่ฮ่องกง ก็เป็นเวลา 12.20 แล้ว ทำให้ที่ตั้งใจไว้ว่าจะเดินเล่นใน duty free
ก็เป็นอันอดไป เพราะพอลงจากเครื่องมา ไฟลท์เราก็ final call อีกแล้ว

CX564 ใช้เครื่อง B777-300 เหมือนเดิม แต่เก่ากว่า เบาะไม่สบายเท่าไหร่
ยังอิ่มอยู่เลยจากไฟลท์ที่แล้ว นี่เสิร์ฟ lunch อีกแล้ว คราวนี้ไม่มีให้เลือก
เป็น chicken with rice อีกแล้ว แต่เป็นสไตล์ฮ่องกง มีเต้าหู้ เห็ดหอม ไม่ชอบเท่าไหร่

ลงไทเป ก็เลยออกไปเดินเล่นซักหน่อยในสนามบิน
ขึ้นเครื่องไป เสิร์ฟข้าวอีกแล้ว มื้อเย็น นี่ไม่เว้นวรรคให้หิวกันมั่งเลย แต่เราก็กิน 555
อร่อยอีกแล้ว เป็น Seafood noodle อีกอย่างเป็น Beef with potato นี่ก็อร่อย
เจอ Turbulence ด้วย แต่ไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่

รูปเบลอไปหน่อย ก็เครื่องมันไม่นิ่ง

ตามเวลา 19.40 เราก็มาลงที่สนามบิน Kansai ( KIX ) แต่กว่าจะเสร็จกระบวนการ
ก็ใช้เวลาพอสมควร กะเหรี่ยงแจนติดตรงตม.นานเชียว นึกว่าเค้าจะไม่ให้เข้าประเทศซะแล้ว
ออกมาพี่ปุ๋ยก็โทรหาเจ้เบนซ์ เพราะเดี๋ยวเราต้องนั่งรถไปหาเค้า ระหว่างรอ ก็ไปกดน้ำแร่มา 110 เยน
นานเหมือนกันกว่าจะติดต่อได้ ขณะเดียวกันพี่ปุ๋ยก็เดินออกมาหารถบัสที่เราจะนั่งด้วย
ออกประตูมานอกสนามบิน หูยยยยยยย หนาวใช้ได้ บวกกับลมพัดแรง สั่นหงึก ๆ กันทีเดียว
สุดท้าย เราก็รู้ว่าเราต้องนั่งรถบัสไปลงที่ Namba จัดแจงซื้อตั๋วจากเครื่อง ราคา 880 เยน
แล้วก็ไปรอตรงป้าย รถบัสที่นี่อย่างดี มี tag สำหรับติดกระเป๋าที่ต้องไว้ใต้รถด้วย พร้อมคนยก
รถก็นั่งสบายมาก สะอาด เราใช้เวลานั่งรถประมาณ 40 นาที
ไอ้เราก็ตื่นเต้น นั่งมองภาพของเมืองโอซาก้าไปตลอดทาง สวยจัง

ถึง Namba แล้ว เจอเจ้เบนซ์และเพื่อนเค้า พี่ฤดี
นกก็แวะเข้าห้องน้ำก่อน ขนาดห้องน้ำที่สถานีรถบัสยังเป็นแบบมีที่ฉีดก้นเลยแฮะ
แต่กลิ่นนี่ ใช้ได้ทีเดียว แล้วที่ลาวสุด ๆ ไอ้นกหาที่กดน้ำไม่เจอ
ปุ่มไหนก็ไม่ใช่ เซ็นเซอร์ก็ไม่ใช่ ไอ้แจนบอกนกไม่ต้องละ ออกมา ๆ
สรุป เป็นที่กดธรรมดาน่ะแหละ แต่หลบตัวอยู่ในหลืบมองไม่เห็น – -”
เรียบร้อยแล้วก็มุ่งหน้าไปยังที่พัก โดย “เดิน” พร้อมกระเป๋าเดินทางใบยักษ์
ระยะทางก็มิใช่น้อย … การเดินอย่างทรหดของพวกเราได้เริ่มขึ้นแล้ว

โรงแรมที่เราพัก ชื่อ Dormmy Inn ดีใช้ได้เลย ห้องสะอาดมาก มีของทุกอย่างครบ
( ค่าโรงแรม พัก 3 คืน 12,000 เยน )
มีห้องอาบน้ำรวม และ onzen ด้วย อย่างงี้ต้องไปลอง
เก็บของเสร็จแล้ว ก็ออกไปเดินเล่นแถว Otonbori มีร้านอาหาร ร้านค้าเยอะแยะไปหมด
ไปถ่ายรูปกับตึกกูลิโกะ มุมยอดฮิตที่ต้องไปถ่าย
ทั้งที่ตั้งใจกันว่าจะไม่กินข้าวแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ไปกินราเมงจนได้
ระหว่างรอคิวร้านราเมน ก็ซื้อ Takoyaki แบ่งกันคนละลูก
( ราคาเท่าไหร่ไม่รู้ แต่จ่ายคนละ 100 เยน )

ร้านราเมง ตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่น โต๊ะเป็นแถวยาวแบบเคาน์เตอร์
บนโต๊ะมีพวกเครื่องปรุง ช้อน ตะเกียบ จานเล็ก กาน้ำเย็น+แก้ว และกิมจิ
แค่กิมจิก็อร่อยแล้วอ่ะ ส่วนราเมงไม่ต้องพูดถึง ถ้าไม่ได้กินต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ( 912 Yen )
นี่ไม่ได้เวอร์นะ อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น้ำซุปเข้มข้น เนื้อหมูเปื่อย ๆ แทบจะละลายบนลิ้น ทุกคนลงมติเป็นเสียงเดียวกันถึงความอร่อย
โอยยยย…พูดแล้วก็อยากกินอีกจัง

อิ่มแล้วก็กลับโรงแรม ก็ต้องอาบน้ำ ผู้หญิง 3 คน ก็อยากอาบออนเซ็น
แต่ก็เขิลลลอ่ะ ไม่อายคนญี่ปุ่นหรอกนะ อายกันเองมากกว่า
สุดท้าย ก็ใช้วิธีห้ามมอง อาบน้ำก็นั่งอาบเป็นคอก ๆ
เวลาจะลงบ่อก็ไปทีละคน คนที่ลงแล้วก็ให้หันหลังไปก่อน ห้ามดูนะเฟร่ย
พอลงหมดแล้วถึงจะหันได้ น้ำร้อนใช้ได้ทีเดียว แรก ๆ ก็ไม่ชิน ร้อนมาก
ต้องค่อย ๆ ลง ทีละนิด พอชินแล้วก็จะอุ่น สบาย แล้วก็หลับสบายด้วย

เดี๋ยววันพรุ่งนี้ เราจะไปเที่ยว Universal Studio กันนะ
วันนี้ ขอตัวไปนอนเก็บแรงก่อน Good Night ค่ะ :b