ทำไม เดี๋ยวนี้วันเวลามันเดินทางรวดเร็วนักนะ
นี่เผลอแป๊บเดียว ผ่านมาอีกครึ่งปีแล้ว
นกก็ยังอยู่ตรงนี้ ที่เดิม ไม่ได้ไปไหนซักที
ตอนนี้ รู้สึกได้ว่า อายุ 26 ปีนี่ มันแก่เกินจะทำอะไรหลาย ๆ อย่างซะแล้ว
ใจหาย

หรือ 3 ปี ครึ่งที่ผ่านมา เราเดินผิดทางมาโดยตลอดกันนะ
มุ่งมั่นกับการสมัครแอร์ เพราะเลือกแล้วว่ายังไงก็จะทำให้ได้
แต่จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่ได้ทำ
จนทำให้เราไม่ได้ลองทำอะไรบางอย่าง ที่รักเหมือนกัน
ตอนนี้ คงต้องเริ่มมองหาอย่างอื่นที่อยากจะทำดูบ้างแล้วหละ
เพราะถ้าไม่ได้เป็นแอร์จริง ๆ ในที่สุด ก็จะได้ไม่ต้องมาติดแหง็กอยู่ที่นี่

สรุปว่า ก็ไม่ได้ไปสมัครเอเชียน่า เพราะนอกจากอายุจะเกินเกณฑ์
( รับคนเกิดไม่เกิน 1984 แต่นก 1982 ) ตอนนี้ยังอ้วนมากอีกด้วย
เกาหลียิ่งชอบเพรียว ๆ อยู่ นึกแล้วก็เสียดายเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
อุตส่าห์ฝ่าเข้าไปได้ถึงรอบสุดท้าย แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

อัพบล็อกคราวนี้ ย้อนหลังอีกแล้ว
เดี๋ยวนี้เป็นไงนะ ดองเรื่องไว้แล้วก็มาอัพรวดเดียว อิอิ

16 May 08
ปาร์ตี้เด็กแว้น ที่ i-Karaoke

เนื่องจากที่ฝ่าย พวกเราจะเก็บเงินกันคนละ 100 บาท ต่อเดือน
เพื่อเป็นเงินกองกลางเอาไว้ลั้นลากัน
นี่ก็เก็บกันมานาน จนมีกองทุน 2 หมื่นกว่าบาทแล้ว
เห็นควรว่า น่าจะเอาไปใช้กันซักทีเหอะ เดี๋ยวตังค์มันจะบูด
พวกเราเห็นพ้องต้องกัน ว่าคาราโอเกะกันดีกว่า ตึ๊ดมากสงสารคนแก่ 2 คน
แต่หลาย ๆ ที่ ที่พวกเราไปกันประจำก็เต็มหมดซะแล้ว
โชคดีที่เซิร์ชไปเซิร์ชมา ก็เจอที่นี่ i-Karaoke ถ.รัชดา
ราคาใช้ได้เลยหละ แต่เนื่องจากพวกเรา รวย ไม่เป็นปัญหา 555555

วันศุกร์ ไป live chat ที่สนุกกับพี่บูม เลิกตั้งแต่ 4 โมงครึ่ง เลยถึงที่ร้านตั้งแต่ 5 โมง
แบบว่าไปช่วยเค้าเปิดร้าน แต่ก็ดีนะ กินก่อน อิ่มก่อน ร้องก่อน กำไรจะตาย
นี่บรรยากาศในห้อง

คนอื่น ๆ ตามมาตอนทุ่มนึง มาถึงก็สั่งของกินก่อนเลย
เราอิ่มแล้ว แต่ก็ยังแอบกิน
สั่ง kamikaze ของโปรดสาว ๆ แต่ที่นี่ไม่อร่อยเท่าไหร่

แล้วหลังจากนั้น ก็มีแต่บ้า วุ่นวาย แบบว่าหลุด
อะไรเป็นอะไรในวันนั้น ภาพมันฟ้อง

งานนี้แม้แต่ผู้จัดการ ก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
แถมยังโดนน้อง ๆ รุม อีกต่างหาก

แต่พี่เย้าก็เอาคืน สังเกตในมือพี่เย้า บนหัวพี่ปุ๋ย
นั่นเป็นตะกร้า ทำจากแป้ง เอาไว้ใส่สลัด
อยู่บนหัวพี่ปุ๋ยแล้ว มีทั้งผักและน้ำสลัด เลอะอยู่บนหัว
เล่นได้ซ๊กม๊ก สกปรกสุด ๆ

ทั้งร้อง ทั้งเต้น กันอย่างสนุกสนาน วัยไม่เกี่ยวแล้วงานนี้

ส่วนพี่น้องบ้านนี้ สนุกสุดเหวี่ยง
เหมือนไม่เคยร้องคาราโอเกะมาก่อน ดูเอา

ท่าทางหนูนาจะมันส์มากไปหน่อยนะ อิอิ

และสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ บ้ากล้องสุด ๆ
แต่ถ่ายแบบสวย ๆ กันไม่เป็นหรอก ฮ่า ๆ

ช่วงนี้ แร็พโย่คาใจ แบบพี่เจ เจตริน
น่าเกลียดได้อีกอ่ะ โย่

ตอนนี้ หลาย ๆ คนคงกึ่มได้ที่
แต่ความพยายามในการถ่ายรูปก็ยังไม่ถดถอยแต่อย่างใด

ปิดท้ายวันนี้ ด้วยแฝดคนละฝา ( เหมือนกันจริง ๆ )
ที่ทำให้รู้ว่า อายุมันเป็นเพียงตัวเลข ไม่เกี่ยวกับความมันส์ครับ

คราวก่อนนู้น ที่บอกว่าไปสัมภาษณ์ สายการบินคูเวตมา
จนถึงวันนี้ เค้ายังไม่ประกาศผลเลยค่ะ ไม่รู้อะไรเลย
คงเป็นเพราะตอนนี้ ที่คูเวตมีการรับสมัครและสัมภาษณ์งานเกือบทุกวัน
งานของประเทศอื่นเลยต้องล่าช้าออกไป ไม่เป็นไรค่ะ รอได้ ขอให้ผ่านก็พอ

30 Apr

ตอนเย็น ตอนแรกพวกเราจะไปดูหนังกัน เนื่องจากเดือนมีบัตร
ที่สามารถดูหนังในที่นั่งแบบไหนก็ได้ มีอยู่ 18 ครั้งเต็มจำนวน
เราก็กะว่าจะดู Nokia Ultra Screen ที่พารากอน ที่นั่งละ 600 บาท
แต่เช็คไปเช็คมา บัตรนี้ใช้ได้แค่ 2 ที่นั่ง ต่อหนัง 1 รอบ
ถ้าจะใช้ก็ต้องแยกกันดูไปเลย และบัตรก็หมดเขตวันนี้ซะด้วย เป็นอันว่าพับไป
เลยเปลี่ยนใจไปกิน Akiyoshi กันแทน

ไม่ได้จองโต๊ะไว้ก่อน เลยต้องนั่งคอยซักหน่อย ระหว่างคอยอยู่หน้าร้าน
จะทำอะไรได้ นอกจาก ถ่ายรูป
นี่หน้าร้าน

สมาชิกวันนี้ ขาดทิรุไปคน

ประชันขนาดขา E-KA-TO

วันนี้ เลือกกินเป็นสุกี้ยากี้ เค็มไปหน่อย ชอบชาบูมากกว่า

3 May

เสาร์ทำงาน ตอนกลางวันพี่มัสพาไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูปีนรั้ว 555 แต่มันไม่ขนาดนั้น
เพียงแต่ข้ามรั้วกั้นถนนเตี้ย ๆ ร้านอยู่ตรงทางลงทางด่วนพระราม 4
ตอนเย็น ไปฟอร์จูนกับพี่ปุ๋ย พี่โอ๊ค เสร็จแล้วไปกินราเมงที่เอสพลานาด
ร้าน shibuya ครั้งแรกไปกับแจน กินแล้วรู้สึกอร่อยมาก ๆๆๆๆๆ
แต่หลังจากกลับจากญี่ปุ่น ไปกินคราวนี้ มันธรรมดาไปเลยหละ อร่อยสู้ที่นู่นไม่ได้เลย

ยำสาหร่าย และ Pork Rib Ramen ของเรา

ดูซิ มีแต่เรื่องไปกิน แล้วจะลดความอ้วนได้ยังไงกัน
นี่แอบอู้งานมาอัพบล็อก เกิดจะมาขยันเอาเวลานี้ ฮี่ ๆ
แต่บล็อกญี่ปุ่น ก็เขียนไปได้แค่ตอนเดียว อย่างที่เห็น
วันนี้ไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะต้องออกไป survey ร้านอาหารข้างนอก
ว่าติดตั้ง sign ของ e-toyotaclub รึเปล่า ไปละ บ๊ายบาย

หายไปจากบล็อกซะนาน ตั้งแต่ก่อนสงกรานต์นู่น
ไปญี่ปุ่น กลับมาก็เปิดงานซะละ แล้วก็ไม่มีเวลาจะได้อัพเลย
เพราะฉะนั้น บล็อกเที่ยวญี่ปุ่นนี่ต้องขอแปะไว้ก่อนนะ จะพยายามค่อย ๆ เขียน

วันนี้ เลยขออัพเดทชีวิตตัวเองหน่อยดีกว่า

9 Apr ‘08
ตัดสินใจสมัครแจลอีกครั้ง หลังจากที่คิดว่าจะไม่สมัครแล้ว
เมื่อวันที่ 9 เป็นวันสัมภาษณ์รอบแรก ตื่นตั้งแต่ตี 4 เพราะนัดพี่อ้อมไว้ตี 5
นกได้รอบแรกของวัน 8 โมงเช้าเลยแหละ เช้ามากกกก
วันนั้นก็รู้สึกว่าทำได้ดีพอสมควร เรื่องเดียวที่ห่วง คือ อ้วน
ชุดนี่แน่นแทบจะปริ ชุดสีอ่อนอีกต่างหาก คงตัวใหญ่น่าดู

วันประกาศผล 17 Apr นกอยู่ที่ญี่ปุ่น เหอะ ๆ ลางมันบอก
เช้าวันที่ 16 ไปวัด Asakusa ได้เสี่ยงเซียมซีด้วย เซียมซีเสี่ยงรักทักทำนายว่า…
มาเป็นชุด เรื่องที่หวัง จะไม่เป็นดังหวัง
คนที่รอคอย จะไม่มาหา และประโยคเด็ดปิดท้าย
It’s not a good time to employ ประมาณนี้ หึหึ
และแล้ว เหมือนอย่างเคย ผลจะออกตอน 5 ทุ่ม ( ไทย ) ของวันก่อนหน้า
ที่โตเกียวก็จะเป็นเวลาตี 1 พอดิบพอดี
ถึงจะทำใจไว้แล้วตั้งแต่อ่านเซียมซี เพราะรู้สึกว่ามันต้องแม่นแน่ ๆ
แต่ก็ยังอุตส่าห์นั่ง refresh หน้าเว็บแจล จนประมาณตี 1 ห้านาที ผลก็ออก
อ่านมาถึงบรรทัดนี้ คงไม่ต้องบอกแล้วมั้งว่าผลเป็นยังไง
ใช่แล้วค่ะ

We regret to announce that you are unable to pass the 1st interview.

ช่างมัน คือสิ่งเดียวที่คิดในตอนนั้น เรากำลังมาเที่ยว อย่าให้หมดสนุก
กลับไทย แล้วไปเริ่มใหม่
น่าแปลกที่ไม่เสียใจ ไม่นั่งคิดมาก อืมม คงเพราะมีความสุขกับการเที่ยวอยู่อย่างมากล่ะมั้ง

20 Apr
กลับมาไทยวันที่ 19 เป็นวันเสาร์
วันอาทิตย์กว่าจะตื่นก็เกือบเที่ยง เหนื่อย ปวดไปทั้งตัว
ตื่นมาก็ต้องออกไปเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล และนายกเทศมนตรี
ไม่รู้จักซักคน แต่ก็ไปทำหน้าที่ประชาชนที่ดีซะหน่อย
เสร็จแล้ว ไปเดอะมอลล์ ทานข้าวและซื้อมือถือใหม่
ไปเที่ยวก็หมดตัวพอแล้ว ยังจะต้องซื้อมือถือใหม่อีก เป็นอะไรหนอช่วงนี้
ดูท่าทางดวงจะไม่ค่อยดีนะ
คราวนี้ เลยได้เอาที่ห้อยโทรศัพท์ kitty ที่ซื้อมา ออกมาใช้ น่าร้ากกกก

เปิดงานมา รู้สึกว่า ใจมันยังไม่กลับมาพร้อมกับตัว ไม่มีสมาธิ ไม่อยากทำงาน
555 แต่ดูแล้วไม่ได้เป็นแค่คนเดียว เป็นกันทุกคน
เอาแต่นั่งดูรูป อัพรูป เวิ่นเว้อฟุ้งซ่าน ไม่ดีเลยเนอะ แหะ

กลับมาก็จดจ่อเรื่องจะมีสายการบินไหนเปิดรับสมัครบ้าง
บางกอก เปิดวอล์ค อิน 21 – 25 เมษา หึหึ ตัดไปได้เลย ไปก็ตายคาตาชั่งแน่นอน
Royal Jordanian เปิดวอล์ค อิน เหมือนกัน วันที่ 24 คิด ๆ ดูก่อน
ประกอบกับ Kuwait เริ่มเรียกคนที่ส่งใบสมัครไปสัมภาษณ์แล้ว
ซึ่งเนิ่นนานซะจนเลิกรอไปแล้ว รับสมัครให้ส่งเอกสารไปตั้งแต่เดือนมกรา
คิดว่า ถ้าได้เรียกคูเวต จะไม่ไปจอร์แดน ถ้าไม่ได้เรียกถึงจะไป
วันที่ 21 วันแรกที่เค้าเริ่มโทรเรียก ผ่านไปอย่างเงียบกริบ
ไม่มีสุ้มเสียงใด ๆ ดังขึ้นมาในมือถือนก เริ่มทำใจไปแล้วครึ่งนึง
ได้แต่นั่งคิดในใจ ว่าดวงนกช่วงนี้คงดิ่งลงเหว ขุนไม่ขึ้นซะแล้วมั้ง
และได้แต่ save เบอร์สายการบินไว้ จากที่เพื่อนๆ ใน TCC มาโพสต์บอก
หวังว่า มันจะเป็นชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์

22 Apr
แต่แล้ว หุหุหุ ก็ยังไม่เลวร้ายซะทีเดียวนะ
หันไปมองที่หน้าจอ ขณะที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา โอ๊ะๆๆ
Kuwait Airways :)
ฮิฮิฮิ ได้ไปสัมภาษณ์วันอาทิตย์ ที่ 27 นี้ เวลา 10.30 คร่า
งานนี้เลยต้องเตรียมตัวซักหน่อย นั่งอ่านบอร์ดตอนรับสมัครครั้งที่แล้ว
อ่านไดอารี่ของน้ำหนาว เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ ( น้ำหนาว ที่ตอนนี้ติดปีกเป็นนางฟ้าคูเวตไปเรียบร้อยแล้ว )
แต่ดูเหมือนว่า ครั้งนี้จะแตกต่างไปจากครั้งที่แล้ว เพื่อนที่ได้ไปวันเสาร์มาโพสต์ไว้ในบอร์ด

อาทิตย์ 27 Apr
นัดพี่อ้อมแต่งหน้าไว้ 8 โมง เสร็จตอน 9 โมงครึ่งกว่าแล้ว
ดีที่โรงแรมอยู่ใกล้นิดเดียว ไปถึงตอน 10 โมง นิด ๆ เข้าห้องน้ำซะหน่อย
แล้วขึ้นไปชั้น 27 ขึ้นไปเหวอเลย ไม่มีคนเลยซักคน ดีที่เพื่อนอีกคนขึ้นมาพอดี
เจอกับเพื่อนที่ไปแต่งหน้ากับพี่อ้อมด้วย ชื่อ อีฟ เลยได้มีเพื่อนคุย
ซักพัก ก็มีพี่มาคนนึง พร้อมกับผู้สมัคร 1 กลุ่ม แล้วให้พวกเราขึ้นไปรอที่ชั้น 30 ก่อน
ไปนั่งเล่น นั่งคุยกับเพื่อนๆ ให้ลืมตื่นเต้น แต่ก็แค่แป๊บเดียว
พี่เค้าก็มาเรียกให้ลงไปซะแล้ว พี่เค้าแจก resume ของแต่ละคนให้ถือไว้

กลับลงไปที่ชั้น 27 ก็เริ่มกระบวนการ เห็นเพื่อนอิด ๆ ออด ๆ นกเลยไปเป็นคนแรก
ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก อิอิ ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง แล้วพี่เค้าก็ให้ถอดสูท ลำบากนิดหน่อย เงอะๆ งะๆ
เสื้อเชิ้ตข้างใน ก็แขนยาวอีก ถอดกระดุมอย่างยากลำบาก
อันนี้ก็เพื่อให้พี่เค้าตรวจดูแขน คงดูผิว รอยแผลเป็น เสร็จแล้วก็นั่งรอ

ถึงเวลาก็เข้าไปในห้อง ที่นี่ใช้เป็นห้องพัก แต่ดูแล้วทำไมชั้นนี้ไม่มีแขกคนอื่นพักเลยเหรอ
แถมในห้อง ยังเป็นเหมือนออฟฟิซ มีรูปเป็นรูปแอร์คูเวต แต่เหมือนเป็นส่วนต่าง ๆ
ทำผม ชุด แยกเป็นส่วน ๆ ในห้องมีโต๊ะทำงาน คอมพิวเตอร์ ตู้เอกสาร
เหมือนมันตั้งอยู่อย่างนั้นเป็นการถาวรเลยหละ

กรรมการวันนี้ เป็นผู้หญิงคนไทยคนเดียวเท่านั้น
เค้าให้เพื่อนคนแรก เอา resume ไปให้ เราก็นึกว่าคงเอาของทุกคน
ก็เดินเข้าไปให้ด้วย กรรมการบอก “คิดว่าทีละคนดีกว่านะคะ” แป่ว..แหว่ว ๆ
เสร่อเลยไอ้นก กลับไปตรงเก้าอี้แต่โดยดี นกนั่งเป็นคนที่ 2
คนแรกแนะนำตัวเสร็จ ไม่ถามอะไรต่อเลย ถึงตานก เอา resume ไปให้
ถามว่า ชื่ออะไรนะ กลับมานั่งที่เก้าอี้ กรรมการก็ให้ยืนขึ้น ถามส่วนสูง น้ำหนัก
( หมายความว่าไงหว่า หรือเราจะตัวใหญ่จัด )
แค่นั้น ไม่ถามอะไรทั้งสิ้น ไอ้ที่แนะนำตัวไปก็สั้นกระจุ๊ดเดียว ไม่ได้พูดอะไรนอกเหนือกว่านั้นเลย
รวม ๆ แล้ว แทบไม่ได้ถามคำถามอะไรกับผู้สมัครเลย จะมีก็นิด ๆ หน่อย ๆ คล้าย ๆ กัน
คิดดูว่าไวขนาดไหน ของนกรอบ 10.30 กลับถึงบ้านดูเวลา 11.10
เวลาที่ไปแต่งหน้ายังนานกว่าเลย

ทีนี้ก็ได้แต่นอยด์รอผล ที่ประกาศวันไหนก็ยังไม่รู้
ท่านกรรมการบอกแค่ว่า แล้วเราจะโทรติดต่อไป (สำหรับคนที่ผ่าน – ก็น่าจะเป็นงั้น) ซักวันนึง
เค้าใช้คำว่า after sometimes นะ ถ้าจำไม่ผิด เหอ ๆ ไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองกันเลย
ได้แต่รอ อย่างเลื่อนลอย ไร้จุดหมาย ว่าไปนั่น

วันที่ 27 นี้ เป็นวันเกิดแม่ด้วย ที่บ้านก็ออกไปทานข้าวกันข้างนอกตอนเย็น

ให้แม่เลือกร้านเลยตามใจ แต่ก็แหละ แม่ก็เลือกไปร้านใกล้ ๆ บ้าน
แถวพระราม 5 ร้านนารัญฌา ( เขียนไม่ถูกอ่ะ )
อาหารก็โอเค อร่อยใช้ได้ทีเดียว

มีเท่านี้แหละช่วงนี้ ส่วนทริปญี่ปุ่นต้องขอเวลาหน่อย เยอะมาก
ห้าทุ่มกว่าแล้ว ไปนอนก่อนละ บ๊ายบาย
:)

3 Apr 2008

พี่บอยมาแจกตั๋วไปดูหนังเรื่องนากกัน ให้กับเด็ก ๆ ใน playground.co.th
จะมีเด็ก ๆ แห่งสนามเด็กเล่น ได้บัตร 20 คน คนละ 2 ใบ
ต้องเร็วพอสมควรนะ เข้ามาช้าไปหน่อยเดียว อด แต่นกก็ได้มา :)

นัดนี้ ณ เมเจอร์ เอกมัย หนังฉาย 2 ทุ่ม รับบัตร 6 โมงเย็น
พาคัทโตะจังไปดูด้วยอีกคน
ไปถึงประมาณ 6 โมงพอดิบพอดี ก้อขึ้นไปรับบัตร ชื่อ sweet_winter ครับ

มอง ๆ หา เพื่อน ๆ อยู่ไหนกันบ้างหนอ
ปอ porridge มาทักพอดี ทำให้เจอคนอื่น ๆ ด้วย
มีอาร์ท จิ้น ปอ (คุณครูสมร) คนอื่นยังไม่เห็น
อาร์ทเอา sudoku มาให้เล่น ยิ่งมึนมากกว่าเดิม พอดีกว่า

อ้า… พี่บอยมาพอดี สวัสดีทักทาย ชวนเล่น sudoku แต่พี่บอยเล่นไม่เป็นงะ
แล้วพี่บอยก้อไปอยู่แถว ๆ โต๊ะรับบัตร
คนอื่น ๆ ทยอย ๆ มากัน เค้าไปถ่ายรูปกับพี่บอยกันใหญ่เลย
กระดึ๊บ ๆ เข้าไปแจมด้วย มีเพชรอยู่ตรงนั้นพอดี
ถ่ายไปหลายรูปเหมือนกัน แต่เค้าเอามาโพสไว้นิดเดียวเอง หุหุ

แอบพูดเล่น “เก็บหมดป่าว” เท่านั้นแหละ พี่บอยหันมาอย่างช้า ๆ
ด้วยสายตาเอาเรื่อง งะ ผิดไปแล้วคร้าบ ขอโทษคร้าบ อิอิ
แต่ตาตี่ ๆ น่ารัก ๆ อย่างพี่บอยน่ะ ไม่น่ากลัวหรอก
พี่บอย กับ นกและปอ porridge

ยืน ๆ อยู่ ไฟก็เกิดดับขึ้นมาซะนี่ โฮเฮะ ร้อนอ่ะ มาก ๆ
พี่บอยเหงื่อแตก นกด้วย มันแบบอึดอัด เหมือนไม่มีอากาศหายใจ
แถมอยู่ไปนาน ๆ ชักทนไม่ไหว หิวไส้กิ่ว
ไอ้ที่ตั้งใจกันไว้ว่าจะไม่หม่ำข้าวเย็น ก็ล้มเหลวลงอีกวัน
ได้ไก่วิงที่แมคมาโซ้ยกันคนละกล่อง มีคนแอบถ่ายอีกดู

กินไก่ก็แล้ว กินน้ำก็แล้ว ไฟยังไม่มีทีท่าว่าจะมา
นั่งมองคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย ๆ พี่ตุ๊กตาก็มาด้วย, พี่ 1 ณ friday เซอร์มากพี่ท่าน
แล้วพี่ ๆ ทีมงาน loveis คงอดรนทนไม่ไหว ไฟไม่มาซักที
ร้องเพลงเปิด mini concert กันซะเลย ยอมรับว่าที่ร้อง ๆ อยู่นั่นน่ะ
ใครกันบ้างก็ไม่รู้จักหรอกคร้าบ แต่ร้องเพลงเพราะกันจัง
ได้ผลแฮะ การร้องเพลงเรียกไฟนี่ เพราะเพียงไม่นาน ไฟก็มา
อ้า…..จะได้เข้าไปดูหนังกันซักที ดึกแล้วน่อ

สรุปได้เข้าไปในโรงตอนเกือบ 2 ทุ่มครึ่งแน่ะ
ก่อนเดินเข้า พบ พตต เดินผ่าน พตตหันมาทักด้วย สวัสดีแทบไม่ทัน
นกได้นั่งแถว K แม่เจ้า มันอยู่ข้างล่างเกือบหน้าสุด มองจอไปก็มึนไป
ปวดหัวอ่ะ ดียังได้เขยืบขึ้นไปแถวนึง แต่ดูเหมือนไม่ได้ช่วยเท่าไหร่
ระหว่างที่นั่งรอ พี่ ๆ เค้าก็แซวกันตลอด แล้วเวลามีศิลปินเดินเข้ามา
ก็จะประกาศออกไมค์ ตบมือต้อนรับกัน เฮฮาดี
มีทั้งพี่บอย โก, พี่หมีบอย, ลิปตา, Jetseter’, 7th zene และอีกมากมาย

ก่อนฉาย พี่บอย โก ก็ออกมากล่าวอะไรเล็กน้อยกับหนังเรื่องแรก
จำคำพี่บอยไว้ “เรื่องแรก เอาอะไรมาก” ฮ่า :O
ตามคาด ขอพูดตามตรงว่าหนังไม่หนุกอ่ะ ได้ข่าวก็หลับกันเป็นแถบ
พี่หนึ่งด้วย พตตก็ด้วย ( อันนี้พี่ปุ๋ยบอก ) ตัวดีน่ะพี่ปุ๋ยเลย
หลับตั้งแต่ 15 นาทีแรก ก่อนหลับหันมาบอก จบแล้วปลุกด้วยนะ
จะตื่นมาปรบมือให้พี่บอย โก ตอนจบ เอากะเจ๊เค้าสิ

หนังจบก็รีบออกจากโรงทันที เดินตามพี่บอยกับพี่ตุ๊กตามาติด ๆ
ถึงชั้นโรงหนัง เห็นเค้าหยุดตรงโต๊ะหน้าที่ขายป๊อปคอร์น
เลยเห็นว่า เพชรนั่งอยู่ อยากแวะทักจัง แต่ดึกและง่วงมากแล้ว
พรุ่งนี้ทำงานเช้าด้วย เลยเดินผ่านไปลงบันไดเลื่อนเลย
ง่วงมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่อยากจะคิดสภาพของวันรุ่งขึ้นเลย

5 Apr 2008

ไปมอเตอร์ โชว์ ซึ่งไม่มีอะไรสลักสำคัญ
เรื่อง highlight ของวันนี้ คือตอนค่ำ มากินข้าวกับพี่ปุ๋ยที่ The Mall
นั่งแทกซี่มาจากไบเทค ลงฝั่งตรงข้ามเดอะมอลล์
ใกล้ ๆ ถึงก็โทรหาพี่ปุ๋ย ให้พี่ปุ๋ยออกมาได้ เสร็จก็เก็บในช่องเล็ก
พอลงจากรถปุ๊บ… มีของ 1 อย่างหล่นลงพื้น คิดว่า iPod สายมันคงรั้งเครื่องขึ้นมา
มันอยู่หน้าล้อรถ
.
.
ไม่ทันได้ทำอะไร รถก็ออกตัว ทับของอันนั้น
สภาพที่เห็น… มือถือที่รัก
แหลก รุ่งริ่ง ไม่เหลือสภาพแล้ว
T_T
ซื้อใหม่สถานเดียวครับท่าน
เสียทรัพย์อีกแล้ว ไปญี่ปุ่นยิ่งหมดตัวอยู่ ชีวิตมันเศร้า
กลับมาจากญี่ปุ่นค่อยซื้อแล้วกัน

27 มีนาคม 2551

โตขึ้นอีก 1 ปีแล้วสินะเรา อย่าใช้คำว่าแก่เลย
ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก ธรรมดา ๆ
ขอให้เป็นวันแห่งการเริ่มต้นใหม่ที่ดีก็แล้วกันนะ

วันนี้ ยังเป็นวันแถลงข่าวงาน Motor Show อีกด้วย
ไปที่ Bitec กันแต่เช้า ตั้งแต่ 8 โมง เขากำลังซ้อมกันอยู่บนเวที
เพิ่งรู้ว่ามีเทย่ามาด้วย มาขับรถ i-Real น่ารักมากเลย

ตอนกำลังซ้อมกัน

และขณะที่กำลังรอเวลาของบูธโตโยต้า
ก็ได้โทรศัพท์จาก Virgin 24 ที่เราสมัครสมาชิก
เพราะตอนนั้นจะเล่นเกมชิงรางวัลไปหัวหิน ที่พี่บอยไปด้วย
ก็คือวันนี้วันเกิด เขาจะเอาของขวัญไปให้ โอ้ว !!! ตกใจ
มีอย่างนี้ด้วยเหรอเนี่ย ประทับใจจัง
Virgin VRR team มาถึงประมาณบ่าย 2 ครึ่ง ตามเวลานัด
ได้รับเป็นดอกกุหลาบช่อโต ช่อนี้ ( ใหญ่มากขอบอก )

ต้องถ่ายรูปไว้ด้วย นิดหน่อย เขินนะ หน้าตึกเลยอ่ะ

อ้อ มีภาพบูธโตโยต้า แถวๆ ตรง e-TOYOTACLUB มาให้ดูด้วย
จะเห็นว่าโตโยต้ามารักสิ่งแวดล้อมจริงๆ เขียวๆ มีต้นไม้ด้วยนะ
รถต้นแบบ Hi-CT และ New Corolla Altis

มุมกาแฟ และ e-TOYOTACLUB

และที่ทำให้ดีใจอย่างยิ่ง และทำให้วันนี้เป็นวันดีๆ ก็คือสิ่งนี้

นึกว่าจะไม่มาอวยพรให้ซะแล้ว :)

วันเสาร์ 22 มีนาคม 2551

ต้องบอกก่อนว่า ได้ทำความรู้จัก กับสนามเด็กเล่นแห่งนี้ได้ไม่นานนัก
ตั้งแต่เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมานี้เอง
ที่นี่ยังเป็นชุมชนเล็ก ๆ ถ้าเทียบกับอีกบอร์ดที่เล่นอยู่
แต่ดูทุกคนจะสนืทสนม รักกันดีจัง
นกก็ ก็เลยขอเนียน ๆ ไปกับเค้าด้วยคนไง คิคิ

งานนี้มีแม่งาน คือ น้องอ้อม และน้องแม่ไก่
ต้องขอบคุณมาก ๆ ไม่งั้นงานนี้คงไม่สามารถเกิดขึ้นมาได้
พวกเราไปทำบุญกันค่ะ ที่บ้านราชาวดีหญิง ปากเกร็ด
น้อง ๆ ที่นี่ จะเป็นผู้พิการทางสมองค่ะ น่าสงสาร
แล้ววันนี้ ก็มีศิลปินในดวงใจของพวกเราทุกคนมากันด้วย
คือ พี่หมีบอย เฮียดุลย์ ณ FriDay และน้าปอย Portrait
ขาดพี่หนึ่งไป น่าเสียดาย

เวลานัดหมาย คือ 16.00 น. ตรง
ตอนใกล้ ๆ ถึง แอบตื่นเต้น เพราะไม่รู้จักใครเลย ไปแล้วจะทำยังไง
( ตื่นเต้น จะได้เจอพี่บอยด้วย อิอิ )
นั่งอยู่ในรถ มอง ๆ หาที่โรงอาหาร สิ่งที่ทำให้รู้และเป็นสิ่งแรกที่เห็น
คือ พี่บอย ค่ะ ตัวใหญ่กว่าใครเพื่อนเลย 5555 oops!!!
เดินเข้าไป ใครกันบ้างเนี่ย เหงอ เอาน่า สู้ตาย

พี่บอยจำได้ด้วย บอกว่าชื่อนก
พบ ก็ถามว่า นก ที่เขียน NOKK ใช่มั้ย อิอิอิ ดีใจ ^^
พบ เอากล้องวิดีโอมาถ่ายด้วย อยากเห็นจัง

ได้เจอพี่ตุ๊กตาด้วย น่ารักมาก ๆ
ถามพี่ตุ๊กตาถึงหนังสือ Tokyo Guggig Guide ว่าจะวางแผงเมื่อไหร่
จะวางในงานสัปดาห์หนังสือ ประมาณช่วงกลางสัปดาห์
มิน่าล่ะ ไปดูกี่ร้าน ๆ ก็ยังไม่มี
งานนี้ไม่พลาดแน่นอน ต้องไปสอยมาอ่านก่อนไปญี่ปุ่น
เวลาพูดพี่ตุ๊กตาก็น่ารักแหละ มีรูปด้วยนะ

4 โมงครึ่ง น้องๆ ก้อเริ่มทานอาหารกัน
พวกเราก็เอาขนมมาแจกน้องๆ เพียบเลย
น้องๆ คงคุ้นเคยกับการมีคนมาเลี้ยงอาหาร ไม่กลัวเลย
ออกจะชอบถ่ายรูป บ้ากล้องซะด้วยซ้ำ

พี่ ๆ ถ่ายรูปกับน้อง ๆ

พอน้องๆ อิ่มก็กล่าวขอบคุณ T_T
มีของที่ระลึกด้วย จำไม่ได้ว่าใครเอามา คุณแม่ของอ้อมรึเปล่าน้า
นกเอาที่เป็นแก้ว มีน้องกบน้อยอยู่ข้างในมา น่าร้ากกกก
แล้วก็ได้ขอลายเซ็นต์พี่ๆ ให้พี่บอยเซ็นต์หนังสือด้วย งุงุ

แล้วพี่ ๆ ทั้ง 3 ก็กล่าวอะไรเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับวันนี้
พี่ๆ อยากให้มีการจัดแบบนี้ไปเรื่อยๆ เป็น long term
ให้พวกเราได้มาทำสิ่งดีๆ แบบนี้ร่วมกันอีก
แล้วก็ มาถ่ายรูปร่วมกัน ก่อนจะแยกย้ายสลายตัว

วันนี้ รู้สึกดีมากๆ เลยค่ะ ได้ทำบุญร่วมกับเพื่อน ๆ อิ่มบุญ
อิ่มอกอิ่มใจ ได้เจอกับพี่ๆ ที่รักและชื่นชอบ
ได้เพื่อนใหม่ๆ กลับมาอีกเพียบ ไม่รู้จักกันมาก่อนเลย
ถือเป็นวันดีๆ ที่สุดวันนึงของนกค่ะ

:)

* ขอบคุณ 2 รูป จากเพชร crazydog1982 จ้ะ

วันอาทิตย์ 16 มีนาคม

วันสำคัญวันหนึ่งในชีวิตลูกผู้ชาย อื้มมมมมม

พี่เต็มบวชแล้วค่ะ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ที่วัดญาณเวศกวัน ( เขียนผิดขออภัย ) อยู่แถวพุทธมณฑล
ไกล๊ไกล รวมตัวกันไปดีกว่า ชาวเราสายนนทบุรีเลยไปกับเฮียกี้
มีนก แจน พี่ปุ๋ย นัดกัน 10 โมงตรง
อาคุงกี้ดั๊นคิดว่าเป๋น 10.30 ซะงั้น เลยนั่งหม่ำข้าวคลุกกะปิรอ อร่อยด้วย
ไม่รู้กี้นัดพี่จูนกี่โมง อิอิ เขาไปรออยู่ตั้งนาน สุดท้าย
เลยใช้โทรศัพท์บอกทางเอา
ทางฝั่งบางนา มีพี่โอ๊ค เดือน นา พี่เปิ้ล เบลล์
ได้ข่าวออกตัวก่อนนานมาก แต่มาถึงแทบจะพร้อมกัน
เห็นเพราะไปรอเบลล์ ที่ตื่นไปเชงเม้งกับที่บ้านไม่ทัน

มีข้าวเหนียวหมู ขนม น้ำ เจเล่ ให้หม่ำด้วย
มาซักพัก ก็ได้เวลาปลงผม ประมาณเที่ยงครึ่ง
ถ้าใครที่อายุน้อยกว่า ก็ให้ล้างเท้า

ถ่ายรูปร่วมกันก่อน

จากนั้น พระมาโกนผมให้

ห่มขาว เป็นนาคแล้วค่ะ
ต้องเดินวนรอบพระอุโบสถด้วย 3 รอบ

โปรยทาน นกได้มา 1

ไม่ได้อยู่จนงานเสร็จ เพราะต้องคอยนานมาก ก็เลยกลับก่อน
เหลือเดือน กะพี่นกเล็กอยู่
แล้วเดี๋ยวมีทิว โน้ต ตามมา ช่วยถ่ายรูปแทนพี่โอ๊ค

เก็บตก รูปถ่าย คริคริ

เร็วมั้ยล่ะ นี่ก็ผ่านกลางเดือนมีนาคมมาแล้ว
อีกเดี๋ยวก็เมษา แล้วก็จะได้ไปเที่ยวช่วงสงกรานต์แล้ว
ที่เคยคิดว่าอีกนาน ตอนนี้กลายเป็นอีกไม่นานซะแล้ว
บล็อกวันนี้ ขอรวบยอดทีเดียวเลยละกัน

4 มีนา 2008

บริษัทจัดกิจกรรมภาษาอังกฤษ โดยมีคุณแอนดรูว์ บิ๊ก และทีมงาน
ไปสายด้วยแหละ ก็ต้องมาขึ้นรถออฟฟิซที่ตึก แถมรอดาววี่อีก
ไปถึงเขาเริ่มแบ่งกลุ่มทำกิจกรรมกันแล้ว ได้อยู่กลุ่มสีชมพู ^^
กิจกรรมของเค้า จะเน้นให้เราได้พูดซะส่วนใหญ่ ในสถานการณ์ต่างๆ กัน ก็สนุกดี
เสร็จจากกิจกรรม ก็ไปฟังแอนดรูว์ มีเล่นเกมด้วย ก็สนุก แต่ง่วง

ตอนบ่ายต้องรีบกลับ All Seasons เพราะพี่วิเชียร SVP เรียกคุยทั้งฝ่าย
ตกใจกันใหญ่ ว่ามีเรื่องอะไร คิดไปต่าง ๆ นานาว่าเป็นเรื่องแยกฝ่ายใหม่รึเปล่า
สุดท้าย ก็เป็น familiar talk ธรรมดา พี่เค้าคุยกับทุกฝ่ายอยู่แล้ว

ช่วงอาทิตย์นี้ จ – พฤ ทำโออยู่ดึกทุกวันเลย เหนื่อยสุด ๆ
วันศุกร์ก็ไปเดินงานท่องเที่ยวที่ศูนย์สิริกิต์ วันเสาร์สอบโทอิกและดูหนัง
วันอาทิตย์ไปเดินแพลตินัมกับแจน โอ้ว ชีพจรลงเท้าสุด ๆ
กลับดึกทุกวัน จนแม่เคือง

12 มีนา 2008

ไปประชุมที่ สนุก เรื่อง Ask Guru Live Chat
ทีมคุณต้อง คุณแมน เลี้ยงบุฟเฟ่ต์ที่สโมสรราชพฤกษ์ก่อนด้วย อิ่มมาก
แล้วก็ไปประชุม สรุปดีเทลทุกอย่าง กับกูรู และ MC ด้วย
MC มีทั้งคนของสนุก แล้วก็จ้างจูน ที่เป็นพริตตี้ของ e-TO ด้วย
ลองจัดห้อง จัดฉาก กันอยู่พักใหญ่ พี่อ้อชอบใหญ่ตอนออกกล้อง
แถมวันนี้ เสร็จตั้งแต่ 4 โมง ออฟฟิซสนุกก็แสนใกล้บ้าน
ถึงบ้านตั้งกะ 4 โมงครึ่ง ชิลสุด หุหุ

15 มีนา

ไปดูหนังกับ แจน เจ๊จ้า Step up 2 The Streets
แม่เจ้า มันส์มาก เต้นกันได้สุด ๆ ไปเลย ดูไป ขากระตุกไป
ดูแล้วคันมาก ๆ อยากเต้น

แล้วสุดท้าย เสื้อโค้ตสีขาว ของ Zein ที่พารากอนตัวนั้น
ก็มานอนสงบนิ่งอยู่ในห้องของนก ใส่ที่ยี่ปุ่ง อิอิ
แหม แต่มันน่าจะเซลส์ซะหน่อยนะ เหลือตัวสุดท้ายไปถอดมาจากหุ่นเลยด้วย
ตอนเอาไปลอง ก็ออกมาส่องกระจกข้างหน้า
มีชาวต่างชาติกลุ่มนึงเดินผ่าน แล้วเค้าก็หยุดมองเราใหญ่เลยนะ
ไอ้เราก็ตกใจสิ แต่พอได้ยินเค้าคุย ก็รู้เลยว่ามองเสื้อโค้ทชิมิล่ะ
เดินเข้ามาถามกันใหญ่ ยี่ห้ออะไร เคานท์เตอร์ไหน
น่าน มีคนมาการันตีความสวยแบบนี้ นกก็ต้องรีบคว้าไปจ่ายเงินสิคะ
เหลือตัวสุดท้ายแล้วนี่นา

เอาหละ บล็อกนี้พอเท่านี้ก่อน
เมื่อวันอาทิตย์ ( 16 มีนา ) ไปงานบวชหลวงพี่เต็ม
ไว้จะมาเล่าวันหลัง :b

ลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงเนี่ย
น้องชายรับปริญญาทั้งที นี่ถ้าไม่ไปเห็นใบลาที่เขียนไว้ คงลืมไปแล้ว

22 Feb 2008

ตื่นแต่เช้าตรู่ตี 5 ไปที่ไบเทค บางนา
อ้อ นอตจบที่พระจอมเกล้าพระนครเหนือ สาขาตกแต่งภายใน
นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว อิอิ ก็ไม่ได้เป็นสาขาที่ชอบหรือถนัดนี่นา
แต่นอตก็ผ่านมาได้นะ
แถมตอนนี้ได้งานที่ Home Pro ตรงกับสาขาที่เรียนมาด้วย
ก็ดีเหมือนกันแฮะ

วันนี้ไม่ได้ทำไรมาก ก็งานรับปริญญานี่นา
จะมีอะไรมากไปกว่า เดิน ๆ ถ่ายรูป ๆ
งานนี้สวมวิญญาณตากล้องจำเป็น กับกล้อง compact
รู้สึกกล้องมันไม่ดีแล้วอ่า ถ่ายมาไม่สวยเลย
ไปญี่ปุ่นต้องไปถอยมาใหม่ เอาให้แจ่ม

บัณฑิต ( ของที่นี่เค้าเรียกงี้ป่าวอ่า )

ครอบครัว ครอบครัว

ยินดีด้วยนะ น้องชาย^^

1 มีนาคม 2551

e-CRB workshop @ Montien Riverside

ทุกปี บริษัทจะมีงบประมาณให้กับทุกฝ่าย เพื่อจัด workshop กัน
ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 2 ของ FY2008
แต่เป็นเพราะงบเหลือน้อย ( ครั้งแรกใช้ไปเยอะ )
ครั้งนี้เลยได้จัดเป็นแค่ 1 วัน ที่โรงแรมในกรุงเทพ ฯ

แก้งค์งามวงศ์วาน รวมตัวไปด้วยกันโดยรถของพี่บูม นัดเจอกันหน้าโรงเรียนนิตา
ถึงที่มณเฑียร ริเวอร์ไซด์ ก็ 8 โมงพอดี
ไปถึงรีบกินข้าวเช้าก่อน แบบว่ากองทัพมันต้องเดินด้วยท้อง จริงป่ะ

เริ่มงานวันนี้ ด้วย 2 พิธีกรตัวฮา เจ้าจำแดน & เบรุ คู่หูคู่ฮา
แต่วันนี้ฮามากไม่ได้ เป็นงานเป็นการครับ
เริ่มด้วยพี่สมจิตขึ้นมากล่าวเปิดเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วก็เริ่มทำ workshop กัน
โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม แบบคละ ๆ ทีมกัน

เริ่มจากแต่ละกลุ่มงานพรีเซ้นต์งานในส่วนของตัวเอง
ได้แก่ e-toyotaclub, Call Center และ Kaizen

จากนั้น ทั้งสองกลุ่มก็คิดปัญหา หา root cause และ countermeasure ตามหลัก TBP

ทำไปตลอดช่วงเช้า พักเที่ยงก้อได้ลงไปกินบุฟเฟ่ต์ มีข้าวมันไก่อาหย่อย
กินเสร็จ ต้องมีถ่ายรูป ทำอย่างอื่นกันไม่เป็น

ดูท่าแต่ละคน มาดเหลือรับเจรง ๆ

ตอนบ่าย ก็ขึ้นมาทำต่อ เสร็จแล้วก็ออกมาพรีเซ้นต์กัน
นกออกไปพูดของ e-toyotaclub ด้วยความมึนงงสุดชีวิต
เนื่องจาก ตาปิด ใกล้จะหลับเต็มทีแล้ว
มีคอมเม้นท์อะไร นกก็ต้องจดๆๆ เอาไว้ ต้องกลับมาทำสรุปด้วย เบื่อจริง

อีกเรื่องที่เอามาทำ workshop กัน คือเรื่อง ES Survey
เนื่องจากในบางข้อ ของฝ่ายได้คะแนนต่ำมาก เช่น เรื่องงานไม่มีความท้าทาย
work life balance เลยต้องมานั่งคุยกันหน่อย ว่ามีปัญหาอะไร
เตรียมตั้งแต่ก่อนมา workshop โดยให้ทุกคนเข้าไปพิมพ์ปัญหาในการทำงานของแต่ละคน
แบบไม่ต้องลงชื่อ เขียนไปให้เต็มที่ แต่ต้องไม่พาดพิงส่วนตัว
วัน workshop ก็เอามาเปิดกันทีละข้อ แต่ละข้อเด็ด ๆ โดน ๆ ทั้งนั้น
แถมโยนกันใหญ่ ว่าใครเป็นคนเขียนข้อไหน สนุกดี อิอิ

แถมวันนี้มีฮีโร่ ก็ตาลุงโอ๊คน่ะสิ ตาลุงแกอยู่ Call Center
แต่แกก็หาญกล้า บอกว่าอยากมาอยู่ e-TOYOTACLUB ชอบรถ ชอบเว็บ
อืมมมม กล้าดี แต่จะได้สมหวังรึเปล่าคงต้องรอดูกันต่อไป

workshop เสร็จ ไปเดินสยาม ต่อด้วย midnight sale ที่ zen
แม่เจ้า ช่วงนี้ช้อปกระจาย กระเป๋าแบนฟีบ
แต่น่า เอาไปใส่ที่ญี่ปุ่น ^^