เพื่อนเก่า

อยู่ดี ๆ ก็คิดถึงเพื่อนเก่าขึ้นมา
ไม่รู้เพราะวันนี้มันว่างจัด หรือยังไง
เพื่อนเก่าที่ว่า หมายถึงเพื่อนสมัยประถมเลยนะ นานอยู่
เจอกันครั้งสุดท้าย ก็ตอนอยู่ม.3 นู่นมั้ง
ลองนับนิ้วดู แล้วน่าตกใจ เป็น 10 ปีแล้วอ่ะ
แล้วก็ขาดการติดต่อกันไปเลย คงเพราะนกเปลี่ยนเบอร์บ้านด้วย
ก็ตอนเด็ก ๆ ยังไม่มีมือถือกันนี่นา
จะโทรหากัน ก็โทรไปแต่ที่บ้าน พอเปลี่ยนเบอร์
ก็เลยไม่รู้จะทำยังไงเลยทีนี้

คิดถึง คิดถึงมาก ๆ จริง ๆ นะ
เป็นอะไรไปเนี่ยช้านนนนนนนนนน
แล้วเราจะมีโอกาสได้พบกันอีกไหม อืม..ก็ไม่รู้
ได้แต่หวังว่า วันนึง สายลมแห่งโชคชะตา
จะพาให้เราได้มาพบกันนะ

*
*
*

เมื่อวานไปงานรับปริญญาปู ที่ NIDA
ไม่สิ ตั้งใจว่าจะไปมากกว่า เอ๊ะ โอ๊ย ไม่รู้ยังไง
ไปกัน 3 คน นก เบนซ์ พีท
ความจริงก็ไปแล้วแหละ ปูบอกว่าพระเทพเด็จกลับแล้ว
แต่ความจริงน่ะ พอไปถึง ยังปิดถนนอยู่เลย
เห็นกำลังตั้งแถวส่งเสด็จกันเต็ม สรุปว่า
เข้าไม่ได้ แถมรถติดยาวเป็นกิโล พีทเม้งใหญ่
ไม่รู้อารมณ์เสีย หรือโมโหหิวกันแน่

ดูท่าจะไม่ไหว ตัดสินใจว่าไปรอที่ร้านอาหารที่ปูจะไปเลี้ยง
ปูบอก ร้านมล.เติบ ขับรถหากันตาแหก รถก็ติด
ชื่อร้านจริง ๆ น่ะ อ.มัลลิกา ต่างหาก T_T อะไรของปู
แต่เราไม่รอกันหรอก เพราะหิวมาก
จะทานที่ร้าน ก็ได้ยินว่าแพงมากเช่นกัน – -”
ก็เลยฝากของไว้ แล้วเผ่นไปเซ็นทรัล ลาดพร้าว ทันที
ยอมเป็นเพื่อนเลวก็วันนี้แหละ ได้แต่ฝากของขวัญไว้ให้

เมื่อวาน อยู่บนรถร่วม 3 ชม. เล่นเอามึน
แต่ที่เซ็นทรัล ได้ dress ใหม่ มาตัวนึงหละ
โฮะ ๆๆๆๆๆ จะเอาไว้ใส่กับบูทตอนไปญี่ปุ่น
สร้อยจี้ขนฟูฟ่องสีขาว น่ารัก ๆ ก็เหมือนกัน 555
บ้าไปแล้ว ยังอีกตั้งเกือบ 3 เดือน กว่าจะได้ไป
แถมตั๋วยังเป็น waiting list อยู่เลย ฮ่าๆๆๆๆๆ
ไปดีกว่า เด๋วจะบ้าไปมากกว่านี้